Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 66

„MIJ DRIEMAAL TEELOOCHEXEN.

58

kunt u zoo begrijpen, dat Jezus telkens alleen naar den berg te bidden; om zijn ziel voor zijn Vader uit te storten, en zich te sterken in zijn hemelschen Zender. AYant vergeet niet, geestelijke sympathie, stijgende tot een warm bezield geloof, zocht Jezus onder menschen niet tot streeling van zijn eigen gevoel, of uit besef van te kleine kracht. Neen, die geestelijke sympathie was hem onmisbaar, zou de wereld gered Gre

om

ging

worden. Als ge een drenkeling naspringt in den stroom, is niets vreeslij ker dan dat hij niet iriJ gered worden, en u ontzwemt, en wegduikt, en wil verdrinken. En dat, dat heeft in de bangste mate uw Jezus ondervonden. Wel poogde Satan, wel poogde de schare hem meê af te trekken naar de diepte, opdat hij met hen onder zou gaan, maar de wereld wilde niet gered worden. Green hart ontsloot zich, geen ziel die zich aan hem overgaf. Grenezen, gespijsd, o, ja, dat wilden ze in elk vlek en dorp wel worden. Maar ze willen niet met Jezus alles op één worp zetten. Ze willen niet overgaan uit den dood in het leven.

Die

bittere

ervaring

heeft

Jezus

alle

de

dagen

zijns

levens

gekweld. des geestes moest komen, en ze kwam niet. En allen wegsluipen, moet hij zijn eigen jongeren vragen Wilt gij ook niet weggaan ? En dan antwoordt Petrus wel heerlijk, zoodat het Jezus goed aan zijn hart doet. Maar toch begreep hij ook zoo zijn Heiland nog niet. Op verre na niet.

sympathie

Die

ten

slotte

als

:

maar het toas niet zoo. Het was een lichtvonk voor een oogenblik ontstoken, maar die straks weer verdooft. Hij dacht het wel,

uit

God

in zijn ziel

Van

zijn discipelen heeft Jezus het meeste verdriet gehad. onder dat alles het bangste verdriet juist van den discipel, „Heere, gij weet alle dingen, die zoo naar waarheid betuigen kon gij weet dat ik u liefheb." Want wel was de antipathie bij de schare veel sterker, en de miskenning onder het volk snijdender, maar dat trok Jezvis zich

En

:

niet aan. Dat kon hem zooveel pijn niet doen. Dat vervulde hem wel met schreienden weemoed, zoodat hij weende over Jeruzalem. Maar dan kon hij althans nog weenen. Een leed waarbij ge nog

zoo

weenen kunt, is reeds half verzoend. De stomme smart is de bangste voor het

hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen