De overheid - pagina 277

§ die

bestaan

theocratie

iieeft,

heeft reeds in het Paradijs.

Eva

en

De

9.

259

kunnen we zeggen, dat deze theocratie bestaan

In

rechtstreeks Zijn gezag

Adam

regiminis forma.

het Paradijs toch oefende

God

zelf

over

Adam

Dit blijkt daaruit, dat niet een ander als

uit.

maar dat God zelf aan Adam Zijne wet geeft en de wetgeving is natuurlijk altoos het kenmerk van het gezag. Ook verschijnt de theocratie weder volgens 1 Cor. 15 vs. 28 na het jongste Oordeel, hx rj h <ddc ra TTxvTx h ttxctiv. Dit is weer de theocratie in den vollen en rechtstreekwetgever over

schen

We

zin.

als het

optreedt,

hebben de theocratie dus aan het begin en aan het einde en

goed geweest ware, had die theocratie

gestoord, geintermitteerd en gebroken

geworden,

is

Vandaar komt

het intreden der zonde.

altijd

het, dat er

moeten doorgaan. Dat ze is

een gevolg geweest van

op het geheele

terrein

van

communis geen theocratie heerscht, maar in deze woestijn van Gratia communis vormt nu God de Heere een theocratische oase in Israël en in Israël komt nu de theocratie, die in 't Paradijs was ondergegaan, weer typisch of Gratia

als profetie

van den terugkeer der theocratie na het jongste oordeel.

Als zoodanig wordt

De

dit

uitgeproken

in

1

Sam. 8

vs. 7.

theocratie bestond daarin, dat de Heere Zelf koning over Zijn volk

en de antitheocratische gedachte was deze, dat

den Heere

zij

als

was

koning over

Ze vragen dan ook een koning, gelijk de andere volkeren hebben en in de woorden „gelijk de andere volkeren hebben" spreekt de oase: „laat mij worden als de woestijn." Israël als vrucht van Gratia specialis zegt „Laat mij worden als de volkeren van Gratia communis laat de exceptie, die voor zich verwierpen.

:

;

mij

•

bestaat,

opgeheven worden, en

laat mij

onder den regel van Gratia com-

munis komen." In

Jesaja

sproken

:

onze Koning en

33

vs.

vinden

22,

Want de Heere ;

Hij zal

om

begrepen

we

die theocratische gedachte expliclte uitge-

onze Rechter, de Heere

te

is

onze Wetgever, de Heere

ons behouden. Gemeenlijk wordt deze plaats

deze reden, dat men

meer op ons toe zonder meer

is

in

de predicaties gewoon

is

niet verstaan is dit

zonder

passen, terwijl voor ons deze uitdrukking en belijdenis

niet geldt.

Niet de Heere

geeft onze wetten, niet de Heere

is

is

onze Wetgever, maar de koningin

onze Rechter maar de rechtbanken en de

Hooge Raad daarom mogen deze woorden niet zoo zonder meer op onze worden toegepast of men verdraait en miskent de beteekenis van ;

toestanden

de uitspraken der Heilige

Schrift.

Deze woorden geven de belijdenis van absolute theocratie in Israël te kennen. Er was in Israël geen wetgever t>nder menschen. Israël had zijn wet en recht van God den Heere, zijnen Koning, ontvangen. En dit is het vaste punt, waardoor de zaak te onderkennen is, dat hij, die het ius legum ferendarum heeft de souvereiniteit draagt en opperste machthebber is. In Israël is nooit onder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen