De overheid - pagina 155

§

5.

Van

het souverein gezag.

137

30. omdat uit deze vrijmacht de verplichting voor het schepsel om gehoorzamen volgt

omdat

40.

alleen in deze vrijmacht de

macht

schuilt

om

te

verzet van

het schepsel tegen het souvereine gezag te breken.

generale beduiding nu kan van gezag op elk gebied van het bewuste

In

worden gesproken.

leven

Gode komt

op het gebied van het

het gezag toe op het gebied van

op het gebied van het schoone, menschen bewuste levenssfeer. In den concreten hier bedoel den zin daarentegen, wordt gezag genomen als zich bepalend tot het zeggenhet denken,

kortom

in

geheel

heilige,

's

schap over den persoon, zoo den man over over

zijn

len een

Ook voor

in

God

in

een Sóc

van den vader over

vrouw, van een heer over

onderdaan en van God over allen

band

alle

zijne

;

zijn

alle

zijn kind,

van

knecht, van een vorst

vormen, die onderstel-

of betrekking tusschen persoon en persoon.

dezen zin echter

is

alle

gezag ten

slotte

Godes. Niet alleen,

wijl

gezagsvraag onder menschen het imperium over onzen persoon

zelven

ligt,

,uct tto'j a-rrh

maar ook

heeft

wijl

geengezag van mensch over men sch

dan ectypisch en als uitvloeisel van het gezag Gods.

Gezag onder menschen, door geweld verkregen is geen gezag, maar overmacht en ook gezag, dat opgericht is door afspraak of vrijwillige onderwerping is daarom geen gezag, wijl "gezag uit zijn aard onvernietigbaar is en niemand over zijn eigen persoon of over de zijnen anders beschikken mag dan naar Gods Wil. Zoo gaat dus Gods souverein gezag over geheel onzen persoon in

sonen staan en steeds

al is

we tot

andere per-

die omnipraesent ons

Zijnen wil

onze verhoudingen, waarin het

God

zelf,

oplegt en absolute onderwerping aan dien wil. eischt.

Terecht heeft deswege de Fransche Revolutie aan het „ni maitre" het „ni

Dieu" laten voorafgaan, eerst

zelf zelf

als het gezag Gods wegvalt, valt van ook het gezag van mensch over mensch en beeldt de mensch zich in God, d. i. in valschen zin vrijmachtig te zijn. Daar intusschen de

mensch blijft

niet zich zelf voortbrengt,

maar

afhankelijk naar ziel en lichaam

van den kosmos en de menschheid

om hem

heen en evenmin zich

zelven kan in stand houden, vloekt deze geheele voorstelling tegen de werkelijkheid en moet daardoor leiden tot eene steeds verder gaande ontbinding, die eindigt in den socialen chaos.

Toelichti ng. I.

Eerste opmerking.

Een onderzoek naar de

plaats, die

aan den magistraat

toekomt, behoort niet tot het soteriologisch deel der Openbaring, althans niet

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen