De engelen Gods - pagina 116

GEEN PERSOOXLIJK PROCES.

112

en

neigen,

doet

op het pad der godsvrucht Avasdom doet kennen in

kunnen

Verklaren

genade.

ons dit diep ingrijpend verschil wel

wij

maar zoo-

overmits de Heilige Schrift het niet verder toelicht,

niet,

veel

dan toch, dat de grond van

blijkt

zoeken

dit verschil vooral daarin te

dat de engel niet, gelijk de mensch, aan de wet der ont-

is,

wikkeling, van den wasdom, van het proces des groeiens, onderworpen

Van ons menschelijk

is.

leven

op

is

elk

terrein dit proces, deze

voortgang, deze ontwikkeling, hetzij dan ten goede, hetzij ten

IcAvade,

onafscheidelijk. Onafscbeidelijlc van ons lichaam^ dat van de evenredig-

van

heden

kleine wicht opwast tot de afmetingen van den vol-

het

om

wassen man,

daarna min of meer

te slinken

den ouden dag. Onafscheidelijk van onze

inhoud

van

En

het

pad

terrein

en

door

toeneemt,

allengs

zwakheid wordt.

daarna

missen,

te

onderzoek

het

geheugen

en en

keniiis,

onderwijs ten

slotte

der

zonde

opvoeding

eigen

en

denkkracht minder

zedelijk leven,

op het pad der heiligheid.

als

nemen met met eiken

te

op den ouden dag door

afneming van

zoo ook onafscheidelijk van ons

toch

en

en af

die begint

zoowel op

Ook op

zedelijk

begint het jonge wicht met bijna onaandoenlijk te

zijn,

met het toenemen van de ontwikkeling van het persoonlijk neemt óf het wassen der zonde en der ongerechtigheid toe,

eerst

leven, óf,

zoo genade intreedt het opwassen in godsvrucht en heiligen zin.

Dit

feit

doorloopen,

wikkeling

nu,

van

dat

minder

onderworpen

Gaat dan ook eens de morgen, dan zal ook dan

zullen

bereikt

menschen

wij

Me

hebben,

allen

geen

naar zijn,

tijd bij

de

op

meer,

elk

en

terrein

zulk een j^roces

alzoo aan de wet der ont-

hangt saam met ons leven

voorbij, en daagt

in

den

tijd.

ook voor ons de eeuwige

ons dat proces verder ondenkbaar wezen,

maat van

zonde

zal

ons

den volkomen

man

in Christus

meer verlokken, en geen

leed

wij meer krenken kunnen. Het menschen in de zaligheid des beniels onzen duurzamen staat bereikt hebben. Ook buiten zonde zou deze overgang van het proces der ontwikkeling in den tijd in den duurzamen staat der eemcigheid hebben Immers juist dit was het wat Adam zou bereikt plaats gegrepen. hebben, zoo hij niet bezweken ware, dat hij dan met zijn God in de eeuwige zaligheid zou geleefd hebben. Die duurzame, eeuwige toestand was de uitgeloofde prijs. Denken we nu wel in, dat de engelen buiten den tijd staan, in het eeuwige hun woonstede ontvingen, en

ons

proces zal voleind zijn, en

ook

alzoo juist onder die gegevens verkeeren, die den toestand der gezaligde zullen beheerschen, dan houdt het op ons vreemd voor komen, maar schijnt het veeleer natuurlijk, dat er bij de engelen van geen proces sprake is, dat bij hen het wel of wee zich opeens en voor eeuwig beslist, en dat hun levenswet niet die der gestadige ontwikkeling, 't zij dan ten goede, 't zij dan ten kwade, maar

lüenschheid te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen