Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 102

„KRUIS HEM, KRUIS HEM,"

Q4<

Het was het volk van had

Sion, waarover de

Heere toch

zijn

Koning

gezalfd.

En daarom, toen dat moordgegil van Irnis J/eiii, Irt/ is J/e)n/ oxer het marktplein galmde en golfde, klonk die wilde kreet Jezus in de ooren, en in de ziel, niet als een moordgeroep van vreemden, van een wilde massa, die hem niet aanging, maar moest het voor Jezus zijn, wat het voor u zou worden, als uw eigen kinderen, uw eigen broederen, de mannen van uw eigen maagschap, u ten doode opeischten. En daardoor nu werd dat kriiiti liem, Icruis hem! nóg schrikkelijker, nóg pijnlijker voor de bloedende wonde van Jezus' hart. Neen, het lijden van uw Jezus was niet enkel, dat men hem met vuisten sloeg op het gelaat, en met het geeselkoord hem den rug striemde, en hem de handen en de voeten doorboorde, en sterven liet aan het vloekhout. Het lijden van uw Jezus ging al door. Het was één onafgebroken lijden van oogenblik tot oogenblik. En daarom wie zijn Jezus liefheeft met indringende liefde, die weet ook in dat onafgebroken, lijden met zijn Jezus meê te lijden. Die schrikt, als hij dat Jirnk hem, Irnis hem! nog als echo in het oor opvangt, zelf in de ziel, en kan den drang niet weerstaan, om, zoo dikwijls hij in die vreeslijke ure terugleeft, met een altoos versche offerande der liefde voor zijn Heiland te naderen. De vrucht niet van eigen goedheid, maar van wat Jezus voor hem

leed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen