Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 89

!

„>'IET DEZE,

Barabbas

inoest

maar even

zijn,

zoodra

MAAR BAHABBAS." de

toongevende

81

priesters

het volk

jjrikkelden.

Zeker, voor ons evenals voor de Evangelisten, is het ontzettend, dat znlk een man, aan wiens hand bloed kleefde, voorging boven Jezus die voor ons zijn bloed vergieten zou. Meer nog, in dat kiezen door menschen van den moordenaar boven den Heiland ligt voor ons menschelijk besef iets diep smadelijks, iets dat ons aanklaagt, en van onze ingebeelde hoogte neerwerpt, wijl het zoo schreiend duidelijk doet uitkomen, hoe weinig vat het edele en reine zelfs in een verschijning als die van Jezus op het menschelijk hart heeft. Maar wat ons beschaamt en tot schande strekt, is nog niet het eigenlijke lijden van den Man van smarte.

Neen, dat lijden lag

Het

lag,

uit al zijn

Want

elders.

zoo ge wilt, in Pilatus' bijeenvoeging van dit tweetal

gevangenen.

Pilatus wist wel wat

hij deed. Hij koos die twee opzetNatuurlijk had hij rapport ontvangen van de vorstelijke wijze waarop Jezus met het Hozanna den Zoon Davids in Jeruzalem was ingehaald. Hij zag in Jezus dus óók een populairen volksheld. Een man als Theudas, een man als Barabbas. Ook een dier vurige patriotten, die het nationaal gevoel der Joden tegen Eomes keizer geprikkeld hadden. En juist omdat voor hem en in zijn schatting Jezus een man als Barabbas was, daarom gaf hij het volk de keuze tusschen die twee. Barabbas de volksheld uit Jeruzalems achterbuurten, en Jezus de gewaande koning der Joden, de volksheld uit het verachte Gralilea. Het is de trotsche Eomein, die door de speren zijner soldaten sterk, lacht om dat vruchteloos Joodsch gewoel, en zijn overmacht toonen wil, door hun een der twee mannen, waarmee het volk immers dweepte, los te laten. En dan zou het volk immers Jezus wel kiezen? Die heette toch Jconinr/. En wat trok Jezus door zijn edele verschijning niet aan boven Barabbas' ruwe gestalte Het was niet een gril, den Heere Jezus met Barabbas op één lijn te stellen. Het was niet de poging, om een man waar men te Jeruzalem bang voor was, naast Jezus te stellen, om alzoo zekerlijk de keuze op Jezus te leiden. Xeen, neen, Pilatus zag in Jezus een soort Barabbas, en in Barabbas een soort Jezus. Jezus en Barabbas waren hem beiden mannen, die den nationalen

telijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen