Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 94

!

86

„ZIE,

DE ME^'SCH.

de menschheid als menschheid, die Jezus ten doode veren kan niemand onzer zijn handen in onscliuld wasschen, maar hebben wij allen saam ons aan te klagen en onze doodschuld te belijden voor Grod. Daarom is het dan ook, dat de Evangelisten ons van het proces het Sanhedrin zoo kort, van het proces Inj Pontius Pilatus bij zoo omstandig bericht geven. Niet op wat het Sanhedrin in wild fanatisme uitgilde, maar op hetgeen Pontius Pilatus in kalm uitgesproken vonnis zou oordeelen, als irrreld,

wees,

kwam En

het hier aan. Pilatus is er voor teruggedeinsd. Hij heeft gevoeld dat het onrecht was. Hij heeft niet gewild, liij heeft eerst niet gedurfd. Hij heeft zich uitgeput in uitvluchten, om het Sanhedrin den mond te stoppen. Willens en wetens iemand, wiens schuld verzonnen was, wiens onschuld zonneklaar bleek, toch aan den scherprechter over te geven, was voor een romeinsch rechter gruwelijk, laf en eerloos. En dat Pilatus in die worsteling ten leste toch bezweek, dat was óns bezwijken; de rechtsverkrachting aan Hem, die stierf om óns recht bij God te herwinnen.

ontkomen ware nog denkbaar geweest het mpiiscliehad nog tegen die rechtsverkrachting in verzet kunnen

Slechts één llJJc

(/eroel

:

komen.

Op het plein van G-abbatha stond het zwart van menschen. In de harten dier menschen was tweeërlei trek. Eenerzij ds de wreedheid, die geniet in het zien van pijn. Maar ook anderzijds de menschelijkheid, die deernis voelt opkomen bij het aanzien van het verkoren slachtofter. Op dien eersten trek loerden de Overpriesters met hun handlangers, en met wild gebaar ontvonkten ze in het hart van die te hoop geloopen menigte dweepzieke wreedheid, al roepende en gillende Aan het kriiis met dien onverlaat. Neem weg, neem weg. :

Met hem

in den dood Pilatus nu waagde het, tegenover de mannen van het Sanhedrin, op dien tweeden trek, op het menschelijl- fieroel, op den trek van deernis en van medelijden met het slachtofter. Iets wat te meer beloofde, zoo hi^j, de straffe Eomein en de strenge Eechter, dat menschelijk gevoel prikkelen ging. Hi] kwam uit de raadszaal weer naar buiten, en staande op de pui van liet rechthuis, sprak hij kortelij k de schare aldus aan:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen