"Ons program" - pagina 321
's
beiden
steeds
wijzing
uitkwam,
leur gesteld
te
305
die kreeg zeer gepastelijk een ver-
vooreerst naar
boscheid:
ten
LANDS DEFENSIE.
de schuld, waarin ook de natiën
voor haar God liggen, waardoor verhooring des gebeds kan
maar
ook
die
in
Hierin
—
dan ook de
lag
afgesneden,
zijn
een verwijzing naar den verborgen zegen
en
den
verholen
vloek
die
in
zelfs
de
denk slechts aan wat Frankrijk en Duitschland
dieper inzicht schuilen kan.
bij
volkomen
en
Bededagen; volk
—
triomfen,
de
ons
nederlaag
tijdelijke
schitterendste
weêrvoer
andere
minder ten
niet
en
we
haasten ons er
te voegen,
bij
in
Dank-
van doorluchtige gedachtenisse, waarop heel
dagen
die
weer
zich
drijfveer,
beweeggrond, voor onze nationale Boete-,
redelijke
diepere
zijn
eenheid
saamvatte,
en alsdan zich
ophief tot de hoogste spanning van zijn levenskracht, door weer langs den
weg
der verootmoediging in te gaan in de gemeenschap
Christelijke familieband der
§ 228.
Maar thans, men weet Die
poëtische
rekent,
niets
het
de
de
in
wereld
dan
het, is dit alles
van
eertijds
zelfbedrog
gesprekken
zijn
God.
Europeesche natiën. anders geworden.
was
toch, naar
zinsbegoocheling;
en
onzer
met
men en
dagelijks
„citoyens"
geliberaliseerde
ons thans voor-
kunt ge
beluisteren,
hoe
dezer wijzere eeuw zich weten te vergapen aan het stel onnoowaarmee eens een bekrompener en kortzichtiger voorgeslacht
wijzen
zelheden,
heeft gedweept.
„Biddagen"
Die
men dan ook
heeft
doodgelachen
eerst
en
toen
afgeschaft.
De „Diplomatie", volken
oordeeld;
en
verlaagd
de
die
moest vlechten,
op
de
een
tot
banden voor het internationale leven der
kaak
gesteld;
nuttelooze
als
nietsbeduidende
uitwisseling
weelde ver-
van
hoffelijk
beleefdheidsvertoon.
Den in
eerbied
beginsel
voor
Tractaten
voor de
bestreden;
en
als
heeft
kinderlijke
men
stelselmatig ondermijnd;
naïveteit
ten mikpunt gekozen
zijn spotternij.
Nog van een
„Christelijk
familieverband" der volkeren te reppen, werd
onzen ontkerstenden Staatsphilosofen en Joodschliberalistischen machthebbers
almeer een doorn in het oog.
En
indien
triomfen sluiten
en
het
voor voor
„volkerenrecht"
het
de
metterdaad
humaniteitsgevoel,
onnatuurlijke
al
voortschreed
we mogen
sentimentaliteit, die
toch
men
in
schoone
evenmin het oog er in liet sluipen,
nog veel minder voor het hoogst bedenkelijk streven, dat zich open-
baarde,
om
den
triomf van het volkerenrecht te vieren op de puinhoopen
van het recht der natiën. 20
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 519 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 519 Pagina's