"Ons program" - pagina 389

;

DE SOCIALE QUAEÖTIE.

groepen

een

ding

maatschappij

der

merkbaar andere

geen invloed oefent.

indien er

zijn,

aan tegen

Ja, er valt niet

ons land zou de wederzijdsche verhou-

voor

met

ware

beter beleid geregeerd

schranderder inzicht beheerd.

en met

Middel

§ 292.

tot herstel.

En nu eischen ons

den evenaar tusschen de twee groote

die op

is,

of speciaal ook

spreken,

te

wet denkbaar

geen

schier

'ól'S

men met

wij allerminst, dat

wetten

stel

ijlings

en

herzie

het oog op dezen misstand

meer naar den kant van de lagere

ze

klasse overbuige.

Ten deele kan Vooreerst

dit

toch

misschien. Maar stellig niet op eenigszins afdoende wijze.

is

alleen

evenwicht hersteld worden; volstrekt niet

er; zal het

voor den minderen

man

zorgen; maar ook wel terdege voor den

te

gegoede; door het wild verzet te beteugelen; de straffen strenger te

en de

wat ze reeds lange jaren verleerd

overheid,

heeft,

weer

maken te

doen

regeeren. Ten andere

ongedaan maken van gedane zaken en genomen maatregelen

het

maar

zulk een revisie van ons stel wetten desnoods nog,

is

in

geen

geval doenlijk.

En

ten derde

overmits

baar,

is

er

dan zou moeten

ziilk

een herstelling van het evenwicht daarom ondenk-

niemand geboren

om

is,

op eenmaal te zeggen, hoe het

zijn.

Weer rechtbuiging van het kromgewordene

is

daarom duurzaam,

alleen

door een doen meespreken van het nu uitgesloten bestanddeel geleidelijken

in

in de

gang denkbaar en langs den normalen weg,

vertegenwoordiging der

t.

w.

natie.

Geef aan de nu; schijnbaar of wezenlijk; benadeelden, slechts de gelegenheid

om

zelf voor

hun rechten op

te

komen; op de wonde

welstand bloedt, zelf den vinger te leggen

hun onmisbare levensterrein lieverlee wordt, al

in

;

die

aan hun

en aan het empiëteeren op het

de raadszaal weerstand te bieden en van

wat ziek was, vanzelf gezond.

Eertijds bestond daarvoor geen aanleiding.

Zooals

eertijds

van

den

dus,

met op

om

baas te

toch

trafiek

en handwerk

met het belang van

komen tegen

zijn

ging, accordeerde het belang

knecht,

en

streed

eigen schade, tegelijk voor wie

die

„baas"

hem

diende

loon.

Vandaar dat weleer de dorpen senteerd

in

de

bij

de Staten

wegvielen,

als

ridderschap, en de ambachtslieden uitvielen, als

gereprae-

beschermd

door het gild van hun heeren. Bij

zulk

een verhouding toch, ware eigen stemrecht ongerijmd geweest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen