Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 205

!

!

„ELI, ELI,

LAMMA SABACHTANI

!"

197

leven noemen; wandelende op dien ontzettenden, ondermijnden en onderwoelden bodem, die onder zich den vnlcaan verbergt van de hel. En uit die hel steeg de walm des doods op, om vol van den toorn Gods op heel dat menschelijk leven loodzwaar te rusten en het te verteren in vloek en doem. En terwijl nu alle anderen dat meden, daarvoor wegschuilden, en door Gods wondere genade nog beschuttingen bezaten, om zich voor eën tijdlang aan die schrikkelijke, doodende vernieling te onttrekken, hioest Jiij daar nu in; moest hij dat trilJens zoel-rii; moest hij dat alles op zich con centreeren, moest hij niet rusten^ eer het diejjsie en liiferste van dien Dood was gesmaakt. Yan dien Dood, dat is van het sterven óók, ja, maar dan wel te verstaan van het sterven niet zoo als wij dat zien, maar van dat sterven, met zijn eeuwigen diepen kuil, die er onder ligt, met zijn helsche benauwing, waarin het eindigt, en met al den toorn Gods tegen het onheilige, dat aan en in dien dood kleeft. De Dood, dat is f effen het Leren, in, en het Leven is God; dus de dood is een vijand Gods; de dood is God op zij dringen; de dood is zonde; al de zonde; en God, omdat Hij 'het Leven is, kan niet anders dan eeuwig toornen tegen zonde en dood in. En al zult ge het dus nooit oplossen en nooit uitleggen kunnen, dit staat vast: Fw Heiland heeft den dood gesmaakt, of hij heeft dien niet gesmaakt. Zoo niet, waar, o, kinderen des Koninkrijks is dan uw hope? Maar, indien wel, zeg mij dan, gij die u een verloste noemt, trat dood heeft dan uw Heiland voor u gedragen ? Alleen maar den doorgangsdood ? en niet ook den dood in zijn diepte, in zijn helsche benauwing, in zi.jn volheid van den toorn Gods? Wee u, daarvan zijt" ge dus niet verlost? dat hein c/ij dan nor/ zelf te dragen! Onmoqelijl\ niet waar, want dan ware Dus dat alles droeg hij voor u.

hij

u geen Heiland!

Dien ^rezenlijJcen dood heeft hij gesmaakt. Dien dood, in zijn eeuwige diepte, met zijn lielsche benauwing, als inbegrip van al den toorn Gods! Maar nu dan, is zulk een dood te smaken, waarachtiglijk en

met

in schijn te smaken, zonder zich één ontzaglijk oogenblik van het leren gescheiden te gevoelen ? o, Twist er dan niet over en ontheilig het heiligste niet, maar geloof, aanbid en dank voor zóó onnavolgbaar, voor zóó grondeloos

erbarmen

Het stond: r/ij of hij in die helsche des doods en der Godverlatenheden

En

toen sprak

hij

:

„Ik voor

u, o,

benauwing van de diepte

mijn verloste

!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen