De overheid - pagina 423

De

§12.

magistratii in sua in ecclessiam relaüone.

van die keizers uitspraken,

er

keizerlijke

decreten, waarin

405 zich over de

zij

verplichtingen van den keizer ten opzichte van de kerk uitspraken, de rechten

van de Overheid tegenover de Kerk uiteenzetten. Deze uitspraken nu vinden we overgenomen door de Gereformeerde Dogmatici, en wanneer ze aldus beweren, aan de Overheden een

dat

ius circa sacra

toekomt, nemen ze de voorstelling

der paganistische wereld over, dat de Overheid waarbij de keizer het recht heeft in en

bij

in

zake staatsgodsdienst

de kerk op

beslist,

te treden.

is werkelijk allertreurigst, dat we om het ius circa sacra te bewijzen onze Gereformeerde Dogmatici een betoog vinden, v/aarbij ze zich beroepen

Het bij

:

Op „uitspraken der Schrift", die niets zeggen. 20. Op „tituli" der Overheden, die met de Kerk niets uitstaande hebben. 30. Op „getuigenissen" van Plato, Aristoteles en Cicero. 40. Op „exempla" van de koningen van Israël, dat evenwel in de theocratie bestond en welks koningen ingesteld werden om in de theocratie dienaren Gods 10.

hetgeen daarom niet op onze koningen van toepassing

te zijn,

en

50.

dat ze dan

om

het proces te winnen, uitkomende

is

met uitspraken van kei-

zer Constantijn, grond onder de voeten gevoelen, door zich te beroepen op mannen,

Heidensche

die in een

staat,

maar deze

gechristianiseerd, de paganistische idee

omtrent de verhouding van kerk en staat bleven voortzetten.

Wanneer we de

IV.

vinden

geschriften van onze Gereformeerde theologen nagaan,

we eene verdediging van eigenlijk twee elkander uitslui-

tende stelsels, aan den eenen kant van de libertas ecclesiae tegenover de Overheid, aan den anderen kant een inruimen van een recht van bemoeiing met kerkelijke zaken, ius circa sacra, aan de Overheid. Gaan we nu de verdediging van die twee beginselen bij onze Gereformeerde Vaderen beginsel krachtig,

zijn

klemmend en

te

is

hun

hebben

ecclesiae

opkwamen,

doen

warmte en bezieling geschiedde, dan ;

bij

taal onbezield, is

c.s.

in

werd

ons

zij

land

bepleit.

Nu

verdedigd in

zij

stelsel

hun bewijsvoering weinig

tegenover de theorie, die

gevoelen

ze,

dat ze gevaar liepen van in het

dat

uit

den vorm van het Arminianisme door

waar ze voor de

ze niet bedoelden in het

libertas eccle-

Roomsche spoor

stelde de libertas ecclesiae altijd hoog.

inzien,

zijn

de verdediging van het tweede

ze zwak.

gekomen,

Oldenbarneveld

Want Rome

mat,

zij

zijn

Libertas

Duitschland

siae

het ons, hoe de verdediging van het eerste

treft

geestdrift,

tune habent quod dicant

daarentegen

De

dan

na,

met

altijd

Om

te

geraken.

nu goed en duidelijk

Roomsche spoor over

te

gaan,

vindiceerden ze de zelfstandigheid van den magistraat tegenover de kerk.

Wanneer ze

zich

bij

die

twee punten gehouden hadden, d. w.

z. bij

de vindiceering

van de zelfstandigheid van den magistraat tegenover de Roomsche theorie en van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen