De overheid - pagina 17

Inhoudsopgave. de Geref. Reform.,

IV.

v. h,

xiii

volk uit: hoewel verwant en elkaar noodig, toch 387

kerk en overheid, elk uit eigen wortel opkomend, ieder een eigen terrein.

dus

Principieel

Band

in

:

de

de indentiteit

libertas

v. d.

h.

de

en

eccl.

burger met

kerklid en

i.

d.

independentia onderwerping

v.

387

magistr.

beiden aan Gods Woord.

Historisch de consequente toepassing v. dat beginsel niet gelukt, want, 388 A. Marck. Maccovius, de Synodes, Petrus van Mastricht, Voetius, enz.

door met Rome de overh. nog te beschouwen als staande in de kerk, 388 aan die (geloovige, 390) overheid een recht van bemoeiing met kerkelijke zaken, ius circa sacra, ingeruimd (Byzantijnsche lijn).

Ten onrechte

ni.

zich daarvoor beroepen

A.

op „tituli" der overheden, die C. op „getuigenissen" van Plato, D. op „exempla" uit Israël, die E. op uitspraken v. keizers, die het B.

.

Hoe

IV.

overh.

2".

5". h.

dit

Mag

B.

C.

VII.

Aristoteles en Cicero

;

De De De

;

399

403

voor ons (geen Theocratie) niet gelden 403 Christendom als staatsgodsd. beschouwden. 404 ;

h. ius circa

sacra

sacra leidde.

[d.

405

a. ad.

407

Dei purum instituere, conservare, reformare

cultum

tegenover

alles

predikanten

;

408

;

410

Rome de

indep. magistr. (ius discretionis et approbat.)

413

de overheid ten goede dwingen of ten kwade bedwingen? conscientievrijheid.

414 414

verh. der overh. tegenover ketterij, afgoderij en valschen godsd. 420

theorie der Geref. volgde niet uit

Het collegiale

VI.

het

hebben

ministerium Verbiprocurare et scholas instituere; 4". h. op- en toezicht over bekrachtigen en handh. der kerkenorde; 411 6. h. saamroepen v.syn., enz. 412

gehandh.

A.

1".

393

;

niets uitstaande

het coercere ecclesiae turbatores et haereticos, enz. ; 409

3". h.

Bij

met de kerk

te begrijpen, dat men tot de toekenning v. kwam, doch waartoe hare inmenging in

Het omvatte

V.

393

op „uitspraken der Schrift", die daaromtrent niets zeggen

stelsel

een gevolg

v.

h.

hun beginselen.

433

Byzantijnsche standpunt.

436

De wijze, waarop naar de beginselen der Geref. belijdenis en naar 438 Gods Woord de verhouding tusschen kerk en staat dan wel bestaan moet. A. Wat aan de kerk met de overheid gemeen is. 438 1". Beide zijn van God ingestelde instituten. 2".

Beide vinden hun uitgangspunt

3".

Beide

4".

in

't

in

de gratia.

leven geroepen ter bestrijding van de zonde.

Beide sluiten zich aan den door de zonde geboren toestand aan en beide zijn onderworpen aan de ordinantiën Gods, in de schepping gegeven.

B.

C.

Het raakpunt van kerk en overheid

ligt daarin,

elk kerkelijk subject tevens subject der overheid

2**.

de kerk niet anders dan

Overheid en kerk 1.

2.

in

zijn hierin

de overheid opkomt natura sua de overh.

uit

438

dat

1".

is

dominio magistatus openbaar kan worden.

onderscheiden, dat

de

gr.

leeft bij h.

comm. en de kerk

439

de

uit

lumen naturae en de kerk

gr. specialis;

bij h.

lumen gratiae

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen