Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Het Calvinisme - pagina 55

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het Calvinisme - pagina 55

2 minuten leestijd

HET CALVINISME EN DE RELIGIE eel,

maar

universeel,

aldus spreekt het zich uit in het

51

dogma der

onzen zondigen toealgemeene genade. En eindelijk, de stand, niet normaal, maar soteriologisch, aldus luidt het antwoord in het dubbele dogma van de palingenesie en de necessitas religie,

in

S. Scripturae.

Van de Religie als zoodanig kom ik thans tot de Kerk, als haar georganiseerden Openbaringsvorm, en schets u achtereenvolgens de Calvinistische opvatting omtrent haar wezen, haar verschijning en het doel van haar optreden.

Naar heur wezen is de Kerk voor den Calvinist een geestelijk organisme, dat hemel en aarde omvat, maar dat in den hemel, en niet op aarde, zijn middelpunt en het uitgangspunt voor zijn levensactie bezit. God schiep den kosmos om zich zelfs wille, geocentrisch plaatste Hij het geestelijk centrum van dien kosmos in onze planeet, en alle rijken der natuur op deze aarde culmineeren in ons menschedat, als één geheel genomen, beeld Gods moet zijn lijk geslacht, en Hem priesterlijk heel zijn schepping heeft op te dragen. De mensch staat in die schepping als koning, priester en profeet. En of nu al de zonde dit hoog bestel verstore, God zet het door. Alzoo lief heeft Hij de wereld, dat Hij haar in zijn eengeboren Zoon zichzelf hergeeft, en ons geslacht weer inzet in het eeuwige leven. Allerlei takken en bladeren van den stam van ons menschelijk geslacht mogen voor altoos zijn afgevallen, die stam zelf wordt gered, en bloeit op zijn nieuwen wortel in Christus volheerlijk op. De wedergeboorte redt niet enkele eenlingen, die straks als een aggregaat worden saamgevoegd, maar behoudt het organisme zelf van ons geslacht. Het herboren menschelijk leven vormt daarom één acofia, 1) één organisch geheel, waarvan Christus het Hoofd is, en waarvan de unio mystica cum Christo ^) de saamhoudende band is. Eens in de parousie breekt dat nieuwe organisme in heel de schepping uit; nu schuilt het nog geestelijk, en kan op aarde slechts zijn silhouet doen doorschemeren. Dit nieuwe Jeruzalem zal eens van God uit den hemel nederdalen, maar nu is het nog in het onzichtbare teruggetrokken. Het wezenlijk heiligdom is nu daarboven. Daarboven is het altaar der Verzoening en het reukaltaar der ge')

Lichaam.

^)

De mystieke gemeenschap met

Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 192 Pagina's

Het Calvinisme - pagina 55

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 192 Pagina's