"Ons program" - pagina 436

420

OVERHEID EN STATEN -GENERAAL.

waaraan het

om

willekeur

heeft

op

te

geven;

handelen

ontleent;

en

waarvoor het gevoelens koestert van

al.

Van

recht

zijn

zus of zoo te

ontzag

en

eerbied. Maar

dit

niet

is

gerechtigheid.

Niet

„vader" krijgt een kind ook den zin voor

zijn

van een onvindbaren idealen vader, onna-

enkel

volgbaar toonbeeld van rechtschapenheden. Neen, maar ook van de „vaders",

men

gelijk

huis

de

ze gemeenlijk in het leven aantreft.

die straft. Wel

persoon,

Immers, de „vader"

ook

straft

moeder; ook de kinder-

juffrouw; ook de dienstbode. Maar het kind krijgt er van,

dat

deze

opdracht;

zijn

kind

alleen

straffen als vader er niet

en

zoover vader

door

zelf,

in

telkens te herhalen

„Goed maar, dat vader het stout

geweest,

is

moge een kind gelijk,

en

het

Bij

maar

door

recht

straf,

drang om,

als

dan

zich

zij

leert

het ook

vanzelf

eigen

rechtsherstel

„vader" roeping

we

Maar

en

recht

tegenover

Over het

zoeken.

te

dit staat vast, dat bij

de eerste gedachte

lijdt,

beseft,

het kind de natuurlijke

„vader"

bij

later.

kromme weer

het

bij

maar een verkeerde bejegening van

het eens niet misdeed,

kind, zoo dikwijls het onrecht

zijn

Zoo

zelf.

en dat er in rechtsherstelling,

is

„klikken en aanbrengen" spreken

opdat

wordt door „vader"

ligt.

anderen onderging,

goed

den grond geeft het „vader" toch

een dienstbode gaat er heel wat anders in het hart als het gekastijd

En dusdoende ontwikkelt

die

in

zelfs

erkent het, dat „vader" niet alleen straffen mocht, maar moest.

straffen

gaan,

!"

En nu

van „vader" heel hard en naar vinden; er

het kind wat strafgerechtigheid

te

naar

aan vader zeggen

zal ik eens

vader te brengen, opdat vader de zaak afdoe.

bij

dat straffen

van een kind om, dan

door

in zijn plaats,

Och ze leeren dat het

niet weet!" of door het kind feitelijk als het

morren en worstelen;

tegenin

„Dat

:

gauw den neus

heel

al

is;

bij

goedkeurt.

dit

is in

een

is,

om

make. ieder,

een

naar „vader"

En een ook

vader,

tegenover

moeder, ja zelfs tegenover zichzelven, het verongelijkte kind gelijk geeft, doet

daardoor op

vast

geloof

aan

onuitroeibare wijs in het kinderhart wortel schieten een

de

majesteit der

gerechtigheid,

de

zenuw van

alle

leven voor den Staat.

Heel anders weer „moeder." Niet dat „moeder" daarom het beeld van het zwakke, machtelooze tegen-

over

vaders

schien

de

moeder. kracht

haar

in

huis

tilt

dan

Die dat zeggen, fantaseeren, en kennen mis-

zijn.

vrouw, maar

Eer integendeel

huisje.

moeder

kracht zou

kinderlooze

vader.

is

de

Vader

is

telt

uit;

dingen

de duizend kleinigheden.

de aan kinderen rijke

den regel een veel sterkere

in

meest

Vader kent de huiselijke en

niet

stellig

moeder

de moeder bijna alleen

in

altijd in

groote trekken;

En ongemerkt komt moeder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen