Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 193

:

XXXIX.

Hierna Jezus wetende dat nu alles volbracht was, opdat de Schrift zou vervuld worden. zeide: Mij dorst.

Er

door den

Joh. 19

:

28.

Man

van smarten, toen hij aan het kruis hing ééne klacht over het lijden zijner ziel en evenzoo slechts één klacht over het lijden naar hef licliaain geuit. Het is

te sterven, slechts

bange zielslijden perste hem het .,EJi, EU, Lama Sahacliianï" af, en de benauwde doodsstrijd naar het vleesch deed liem uitroepen „il/y

dorst.''

dat „Mij dorst" spralc de stervenssmart van de wondkoorts. Zijn vleesch was wel waarlijk menschelijl- vleesch, zijn bloed wel waarlijk ons bloed. En daarom, toen aan zijn lichaam geweld wierd aangedaan, en ruw de wonden hem in voet en hand waren geslagen, en het afhangen van het lichaam met zijn wicht aan de gespleten handwond, den bloedsomloop stoorde, en innerlijke worsteling in zijn aderen te voorschijn riep, kon het niet anders, of de hitte der wondkoorts moest zich ook in Jezus gevoelen doen en die brand in het bloed moest van oogenblik tot oogenblik klimmen, tot eindelijk de adem in de longen in vuur wierd gezet, en de vochtklier in den mond opdroogde, en de tong zich nauwlijks meer onder het verhemelte kon bewegen, en hij uit de toegeschroeide keel niet dan met inspanning het „J/(/ dorsf' uitbracht. ,,il/{;' dorst!'' zoo smachtte uw Heiland om een beker koud waters. Of er één mocht zijn, die uit erbarmen en deernis, het uiterste

In

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen