"Ons program" - pagina 414

PARTIJBELEID.

398

aanval

den

krachten

schikbare

van die krachten

vereeniging

heilig

af te slaan, en door

is

redden en op te houden, wat zonder die

te

weerloos zou

inverbandzetting

en

aaneensluiting

wat u

op

staan en neerzonk zon-

der schild.

wat men echter ook weer

Iets

waarheid

de

en

zooveel

voor

geroepen

dat

zijn;

„concordia

dat

geheiligd,

maar opvatte en

ijveren

die

als

en

ijver

lijden

dat

handhaafden wij in

voor

kruis

ons

den

dat,

zin,

waarheid

die

harmonische naar de

stelt;

onder de ouden gespeld, maar eerst door den Zone Gods

reeds

zinspreuk,

getuigenis,

en

versta,

saambinding tot den pijlbundel ten doel

en

aaneensluiting

getuigen

tot

ons,

waarheid

de

niet

wij

zóó

niet

res

parvae crescunt", maar „discordia

maximae

dilabuntur".

Schaduwzijden.

§ 315.

En werpt men dan

tegen,

geoorloofd, of gevaar voor

kan ontslaan, en de

dat

zulk een partijformeeren dan toch licht

en onedele praktijken

factiezucht

tot

genadeleer,

of

misbruik b. v., om

dan

of ge

wel,

uit

vreeze

men

de

ernstige

dan

leidt,

zij

wedervraag ons

de

u ooit van verphchting tot

gebruik

het gevaar voor het antinomianisme,

voor het rationalisme, het gebruik der

rede veroordeelt.

Of ook, maakt

om

leidt,

in

den

tegenstander

op zijn blankst

stander

moreele

wekken,

noch

z

ij

dat het eenvoudig tegennatuurlijk zou

weet,

vrouw^

of

kind

komen, om, zonder

der

bedwelmd

er

van

toe

ten

daar

indien

men

toch

ieder

voor eigen

goede koesterde, ziel

ver-

en

bij

kon laten

dingen naar een de

liefde

op het gevaar, dat partijformatie voor de

leids-

schijn

praeferentie,

te

neutraliteit.

En wees men lieden

zijn,

hen eu anderen, de koele leukheid over de

verschil tusschen

kwetsende

geen praesumtie

vriend

of

partijformatie

n

aanknoopen;

vriendschapsband

een

ooit

te zien,

dat

zwartst en in den mededan zouden we toch meenen, dat deze op

nimmer moesten trouwen, nimmer kinderen

ook

puristen

bedenking,

alles

eindelijk

schare te

met

worden,

zich

brengt,

om

innerlijk

onwaar en door wierook

dan sta hier de wedervraag of dan ook het ambt

de Christelijke kerk niet dient afgeschaft, wijl toch ieder weet, dat niets

in

zoo

bedenkelijk

is

voor innerlijke geesteswaarheid als het leeraarsambt, en

weinig standen aan zooveel bederf door óverteederheid bloot staan,

als die

van de herders der gemeente.

Wel geven we dus gaaf en is,

zijn

grif

toe,

dat

het partijbederf een terrein

waarop de voetangels en klemmen waarlijk uitgezet;

toe

ook,

dat

de

partij formatie

niet

een

met spaarzame hand

klip

is,

waarop excep-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen