De overheid - pagina 176

LOCUS DE MAGISTRATU.

158

Gods

maar ook

wil,

door den wil Gods

van

delijke qualiteit

positief

wordt daardoor een antithese geboren

eigen wil.

zijn

Daarom

is

het stelsel van de Fransche Re-

volutie en de volkssouvereiniteit de meest absolute uitwerking

Het

anisme.

in Pelagius, dat

is

zoodanig zich geponeerd

van den wil ook

het

in

heeft.

In

van de natuur geleid hebben,

keer

het Fransche systeem heeft zich die theorie

op

die kan zich niet realiseeren

Zoo

God

schept

kan nooit gezag voortvloeien, wel de pretentie

zelf

ommeDe

Dit stelsel zou tot

de mensch goddelijke macht had.

als

Goddelijke wil mainteneert zich door Gods almacht. zich

van het Pelagi-

werkelijk op het gebied der genade de wil als

der natuur geponeerd.

rijk

immers

;

poneert de mensch eo ipso thelisch de god-

te vernietigen

;

een wil

uit

maar

tot gezag,

noch mainteneeren.

de Fransche Revolutie de menschelijke wil met deze pretentie opmaar daaraan ontbrak de achtergrond van almacht. Men kon wel eenen „alwil" poneeren, maar niet de almacht daarachter schuiven. De natuur is

in

getreden,

toch bleef de natuur, het menschelijk leven bleef hetzelfde, evenzoo bleven de

verhoudingen van mensch en mensch, de sociale verhoudingen zich openbarend de verhouding, van vader en kind, heer en knecht enz.

in

;

eveneens bleef de

overmacht der natuurelementen bestaan en de onafhankelijkheid van den mensch daarvan

;

zoodat het

stelsel

van den alwil Pelagiaansch

in

den mensch

rustte,

midden van eene daaraan niet beantwoordende realiteit, want deze beantwoordde aan de suprematie van Gods wil, die den mensch in afhankelijkheid hield. Het was een slaaf, die droomde God te zijn, maar die, ontwaakt, zijn

te

kluisters gevoelde.

Uit die innerlijke tegenstrijdigheid van de Pelagiaansche pretentie der Fran-

sche

Revolutie

verband met de

in

feitelijk

de souvereiniteit over den mensch naar

mensch

van

en

mensch, daaruit

is

ziel

heerschende oppermacht Gods

in

en lichaam en met de ongelijkheid

de jammer van onzen tegenwoordigen

al

toestand geboren.

Met

dien alwil in een geheel anders geconstrueerde wereld kan de

wel doctrinair

in

mensch

Pelagiaansche wilsvrijheid indroomen, maar niet realiseeren.

Vandaar dan ook, dat de

liberalen en die richtingen, die

met doctrinen van

den Pelagiaanschen alwil dien individualistisch wilden doorzetten, gestuit

van

op

klip

baart

tot

klip

dat

zich

ten

zetten,

mensch op

zijn

de sociaal-democratie zich de consequente zucht open-

om zoo de realiteit met den Pelabrengen. Nog zuiverder is de conse-

in

overeenstemming

te

Anarchisme en Nihilsme, inziende, dat

doel

maar

in

maatschappelijke omzetting

een

giaanschen alwil quentie,

en

gesteld

ze

te

te lossen

hebben

vernietigen,

en

al

niet

om

het niet kan gelukken,

alleen de bestaande maatschappij al

het

bestaande

om

te

tusschen mensch en

wat door menschen op aarde geproduceerd

is,

te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen