Het Calvinisme - pagina 176

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST

172

zaak

bi]

aan de

uw

Jezus was toch, dat Hij, onder strenge gebondenheid Schriftuur des Ouden Verbonds, onverbloemd zijn eigen

Godheid en en

zijn

zijn

komen

Middelaarschap,

de

verzoening door

ten gerichte, verkondigde. Feitelijk

is

er

zijn

bloed

geen dogma

door Christus' kerk beleden, of het is door Jezus geproclameerd. Hij genas het kranke lichaam, maar veel meer nog verbond Hij onze geestelijke wonden. Hij trok ons uit het Heidendom en Jodendom, en plaatste ons over in een heel andere wereld van overtuigingen, waarvan hij zich zelf ten middelpunt stelde. Bovenooit

wat onzen strijd met Rome aangaat, zoo vergeet niet, dat in werkzaamheid en toewijding Rome u nog altoos de loef erken eerlijk weg, dat ook de ongelooyige wereld u ja, afsteekt; hierin op zijde gaat streven en philanthropisch u al dichter op de hielen zit. In uw missie, het is zoo, volgt het ongeloof u niet op uw schreden, maar hoe, zoo bid ik u, zult ge duurzaam missie dien,

Christelijke

drijven,

zoo ge

een eigen welbelijnd Evangelie hebt

niet

te

ver-

dan zoogenaamde vrijhumaniteit en kleurlooze vroomdan die niets zinnige missionairen, heid predikend, van de wijzen uit de heidenen ten antwoord

kondigen? Of kent ge

iets gedrochtelijkers

zij zelven in hun ontwikkelde kringen, nooit iets anders dan juist dat moderne Humanisme hebben geleerd en geloofd. Of dan de andere, de mystieke richting deger kracht tot verweer in zich draagt? Wie die nadenkt en de historie kent zal het beweren durven? Zeker, van de mystiek straalt een gloed uit die u verwarmt, en wee den man van het dogma of den held van de daad, die haar innigheid derft en haar teederheid mist. Hand, hoofd en hart schiep God ons, de hand voor de daad, het hoofd voor het

krijgen, dat

belijden, het hart

voor de mystiek. Koninklijk

in

de daad, profetisch

de mensch in zijn God staan, en een Christendom, dat het mystieke element verwaarloost, koelt af en bevriest. Ook ik zegen het daarom zoo dikwijls weer een mystieke atmosfeer op ons aande overtuiging en drievoudig ambt voor

priesterlijk in het hart, zal

in

ons lenteadem doet indrinken. Het leven wordt er door verinnigd, verdiept en bezield. Maar bitter misrekent zich, wie waant dat mystiek, eenzijdig genomen, een keer in den tijdgeest dringt, die

kan teweeg brengen. Niet Bernard van Clairvaux, maar Thomas van Aquino, niet Thomas a Kempis, maar Luther heeft de geesten beheerscht. treden.

Mystiek

trekt

zich terug en mijdt eer het naar buiten

Ze vindt haar kracht

juist

in

het onderscheidslooze ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen