Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 216

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 216

meditatiën over het lijden en sterven onzes heeren

2 minuten leestijd

Maria had Jezus van het kruis weggezonden. Xeen, al wat in dit ontzettende oogenblik, toen hij reeds één voet op den drempel van de poorte des Doods gezet had, en zich Zelfs

ijlings

die

ontzettende

poorte

achter

hem

sluiten

zou, uit zijn

en over zijn lippen gleed, was een laatste kreet naar Boven, een roepen tot zijn Grod, onder wiens toorn hij wegzonk, een toevlucht zoeken bij zijn Vader, in den stervenden uitroep „ Vader, ziel

:

i))

iiirr

Jiaiiilrn

hcrecl

il-

mijnen fjeesi^

Nog was de adem in hem, nog was de ziel in het bloed, nog voelde hij dat hij leefde, maar het leven dat er nog was week. Hij voelde het bezwijken aankomen. Nog een oogwenk, en de adem des levens zou hem ontglippen, om zijn bewustzijn in den nacht des Doods te laten ondergaan. En daarom, op dat oogenblik zelf, dat hij liet leven niet meer vast kon houden, en hij voelt dat het hem ontglipt, fjeeft hij dien adem, dat leven, dien geest die uit hem wijkt, aan zijn God over. A^ader, als mijn levensgeest mij ontgaat, laat dan mijne ziele in uw hand geborgen

zijn.

Stervenswoord des vertro uwens. Een profetie der opstanding. Ik sterf weg onder de zonden der wereld, maar God zal mijn leven vasthouden, en eens geeft Hij het mij weder. Aldus was, eer hij wegstierf in den eeuwigen Dood, Jezus' laatste gebed op aarde. En immers, dat smeekgebed van uw Jezus kon niet onverhoord blijven. Toen Jezus wegzonk in den Dood, toen heeft God zijn leven vastgehouden. Al zonk hij weg, in de handen des Vaders is het leven van uw Heiland onvernietigbaar geweest. Hij bezweek en toch bleef hij, want wel had zijn God hem in zijn toorn verlaten, maar, iii zijn eeuwige liefde, hield zijn Vader zijn leven onwankelbaar vast, en niemand kon het uit de hand zijner Almacht rakken. Meer nog, in die bede bad Jezus als Hoofd des Lichaams voor al zijn verlosten.

En als straks ook gij, aan den eindpaal uws levens gekomen, de klamme schaduwe des doods over u heen voelt trekken en ge de levenswarmte uit uw bloed en den adem des levens van uw lippen voelt wijken; en ge nog stervende ook uw geest in 's Vaders handen beveelt, is ook dat een vrucht van het kruis van Golgotha, een vrucht van wat uw Jezus ook voor u aan dat kruis heeft gebeden. ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 252 Pagina's

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 216

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 252 Pagina's