De engelen Gods - pagina 14

lO

is

ENGELEN IN VERGETELHEID.

iDE

thans

geheel uitgesleten, en van de honderd die het Oiize

schier

Vader bidden, durven we wel zeggen, dat er

stellig

negentig

ziin, die

bede telkens mee bidden, of zelf bidden, zonder ook maar

derde

die

één ondeelbaar oogenblik aan den dienst der Engelen te hebben gedacht. Men overdrijft dan ook niet, zoo men klaagt dat de Calvinisten

maar

al

zeer

te

o,

nemen

ze een

Men

onnoembaar kleine plaats

in.

Op

de catechisatie wordt

En

zelden in toepassing op het eigen leven over gehandeld.

zeer

er

zijn.

de Engelen spreken. In onze geschriften

over

zelden

zoo

hoort,

aan het stuk van de Engelen vervreemd

Engelen in de predikatie leven, is voor alle kerken daarom nog wel zeker phantaseeren over Enbestaat Er openbaar. gelen, vooral bij onze vrouwen; maar deze soort van belangstelling weinig

hoe

de

grond der zaak niets met de Heilige Schrift Zulk hechten aan de Engelen is meer een vrucht van de

in de Engelen, heeft in den

maken.

te

Men heeft op het doek, men heeft uit marmer allerwegen aanminnige en bevallige gedaanten van Engelen getooverd, die veel hebben, waardoor ze boeien, en in de dichtkunst hebben de zangers deze

kunst.

dan de Schriftuurlijke Engelen, slag

^?«i.s<-Engelen, die heel anders zijn

op

slag

gravures

Vooral

wordt

wieo-

met

belijdenis en buiten

men

heeft

in

dagelijksch

zijn

kleine

is

zien,

men

lieveling

met

in

deze kunst-Engelen

en heeft, geheel buiten zijn

Gods Woord om, de wereld van

niet

leven.

haar

zich onderling verloven,

der

Zoo

gaan

wezens

toen die

stelling

is

wijs.

daarom voor deze sentiraenteele lieden

zijn

deze gevleugelde figuren bevolkt. Uit die

met

hun

stervend kind dat door een Engel uit de

een

geworden.

poëtische

soort

zingen, of bezongen op

laten

zelf

weggehaald,

aantrekkelijk

uiterst

een

en

ingevoerd

» aanminnige"

Er »

is

zijn voorstelling

kunstwereld zijner voor-

Engelen ook overgebracht

bijna geen jonge moeder, die haar

engel"

niets zoo

noemt, en onder jongelieden die

gewoon,

als

om

»niijn engel" toe te spreken. Juist hieruit

in brieven elkan-

nu

blijkt

op over-

tuigende wijze, dat men feitelijk niet meer met de wezenlijk bestaande Eno-elen rekent, maar in het woord Engel slechts den poëtischen naam beo-roet van een aantrekkelijk en aanminnig wezen, en dat men dien

naam hart, zijn

toepast en

hetz^ ideaal

als

bezigt,

zoodra

men

hetzij

jonge moeder, voor zoover

verwezenlijkt

ziet.

voor de liefde van

dit

Een k^vaad dat dan

we de Engelen niet langer uit de der kunst, maar uit de Heilige Schrift nemen.

worden,

als

zijn

op aarde mogelijk

is,

eerst zal gestuit

poëtische voorstelling

Vraagt men nu, vanwaar het komt, dat onder ons Protestanten, en ook bij de Calvinisten, de geestelijke bemoeiing met de Engelen

dus

der Schrift zoo sterk afnam, dan teo-enstelling

is

er geen twijfel, of dit is aan onze

vooral met de Roomsche

practijk te wijten, en ten deele

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen