De overheid - pagina 362

LOCUS DE Magistratu.

344

Ook mag men

bruikt te laten.

niet uit enkele bepalingen iets uitlichten,

want

bepalingen van de lex Mosaica steunen op een principium.

alle

moet

Regel

dat

zijn,

men

uit alle

geboden en de geheele rechtsorde door

abstractie het principium zoekt te verstaan en dat

verhouding

en

rechtsorde

men

niet

een enkel gebod,

maar overneme, maar dat men ze

onze personen,

naar

modificeert

zoo

nationaliteit, tijden,

wijzigt en

toestanden en wijze van

leven. In tweeërlei opzicht

is

tegen dezen regel gezondigd

10.

doordat men Gods woord geheel op zijde geworpen heeft;

20.

de Byzantijnsche rechtsorde nam enkele wetten zoo maar

geving van

Thans

zullen

de wet-

uit

over en paste deze op ons toe.

Israël

we

de quaestie van doodstraf en oorlog kortelijk toelichten.

Doodstraf.

A.

Er

is

reeds van de eerste tijden van Christelijk leven af eene oppositie ge-

voerd tegen de toepassing der doodstsaf, vandaar ook

in

onze

tijden, d.

w.

z.

on-

der de bedeeling van het Christendom. Deze oppositie dagteekent niet van het

maar ze wordt reeds bij Tertullianus en zelfs al bij Origenes gevonden. En ze laat zich ook best verklaren, immers een executie, een lijfstraf in dien zien is een bang schouwspel, doet wreed aan, en het laat „zulke dingen moeten zich begrijpen, hoe de Christenen onder elkander zeiden

opkomen van

het Liberalisme,

:

onder ons niet voorkomen."

waarop Origenes en van den kant der Mennonieten en Doopsgezinden in 't algemeen en nog van de

De

nagaan, wat de argumenten

ons eerst

Laat

zijde der Liberalen

bewijsvoering

van

men

zijn,

later later

zich beroepen heeft.

de oppositie

is

naar gelang het standpunt was, dat

innamen, verschillend geweest. De een beriep zich op bepaalde bijbelplaatsen,

zij

de ander op den geest van het Christendom.

:

zich beroepen

uw zwaard weder

Keer

zullen door het te

men

Veel heeft

I.

hem

kunnen

zwaard vergaan.

toeschrijven,

dat

Hij

dan

zwaard absoluut niet

opgevat

als

vs.

52: Toen zeide Jezus tot

want allen, die het zwaard nemen, Uit deze woorden meent men aan den Heere gezegd heeft, dat wel vroeger het zwaard

mocht genomen worden, maar dat het

op Matth. 16

in zijne plaats

;

was ingegaan, De woorden worden

nu, nadat zijn Koninkrijk

meer mag genomen worden. alleen tot Petrus gezegd, maar in niet

het algemeen,

met de

aanwijzing, dat het onder de vroegere bedeeling aldus geschiedde. Daartegen-

over

is

er

door de kerkvaders steeds op gewezen, dat Paulus

in

Rom. 13 van

de Overheid sprekende, ook nadat het Koninkrijk van Christus was ingegaan,

met nadruk zegt de Apostel

van

:

dat de Overheid het zwaard niet tevergeefs draagt, en dat

Christus

wel degelijk

't

nog beschouwt, dat het zwaard

als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen