"Ons program" - pagina 401

385

STAAT EN KERK.

Staande de betere vruchten, die het tegenovergestelde systeem reeds droeg; toch

met

politieke

zou

dan

o.

ook

i.

nieuwen; den haar

door

macht

dan

zijn,

oude

het

over

verzekeren

triomf

alle

nog eens her-

lijden

en aan Rome,

als

staatsinvloed

op-

tegen

beter

zooveel

organisaiie

kerken

dwingen,

te willen

van het geloofsleven tegenstaan:

bloei

den

anders

niet

machtiger

gewassen,

den vorm eener Staatskerk

in

van

Protestantsch

belijden.

Scheidin^r.

§ 302.

eens

we

aanvaarden

en

kerk,"

dien grond dan ook tegen elk denkbeeld van een „Staats-

we op

Kiezen

meer met elkaar hadden

niet

De overheid

is,

gezagoefenend

leven

valsche

kerk", bevredigt ons

gedachte,

zijn

tot

houden.

natie

en

eer;

dat

die

kerkelijke

En

minst

dat

gegeven dient

te

te

„Godes

aanraking daarbij

nu voet aan

zijn

aangeland:

naarmate

ze zich

we

w. dat

t.

boven kerkverdeeld-

meer voorkeur door de overheid aan eenige

worden,

zijn

met het

tot de heillooze consequentie, waarbij

Of een soort staatsgodsdienst zich ontwikkelt

heid, of wel

niet.

bij

dus gebonden aan

men

geeft

nu dan ook reeds het vierde eener eeuw geleden er

in het

en Staat,

aanraking wél met het godsdienstige leven der bevolking mag en moet plaats

komt men vanzelf

dan

grijpen,

geroepen

;

der

met het

niet

godsdienst

kan zich even deswege niet buiten

en

godsdienstig

de

ze voortaan letterlijk

dat

naar onze vaste overtuiging, dienaresse Gods;

ordinantiën;

maar

rukken,

te

uit te staan.

alleen tusschen Staat en

gratie"

dichte

beide op zulk een wijs

we nu

de clausule toch: „Scheiding niet tusschen

Zelfs

maar

toe, alsof

zochten

verband

onderling

elk

van het huwelijk, dat

ontbinding

kwader ure tusschen Staat en kerk gesloten werd, toch

ter

daarom niemand ons de bedoeling uit

de

derhalve

religie

minder aan den kerk-

vorm hecht. Dit

nu

is

buiten

de

werkelijkheid

gerekend. In die werkelijkheid toch

nu eenmaal voor de overgroote meerderheid niet dan in den kerk el ij ken vorm; en het is dan ook het

bestaat

dien

in

vorm,

en

in

„Scheiding onzen

ten

beide

en als

niet

Staat

langer beide

dienaressen

alleen, dat de overheid

kerk

drieërlei:

gepaard

elk

natie

met deze

uiting

aanraking heeft te treden,

tusschen

gedachtengang

onzent

kerk

in

der

vorm

dien

van het nationale leven

in

leven

godsdienstig

een

en 1.

gaat

dat

de

beteekent

politieke

derhalve

eenlieid der natie

met een kerkelijke eenheid;

eigenaardig

Gods optreden,

Staat"

en

levensterrein

dus

over

en

hebben,

2.

dat

waarop

weer op eikaars 25

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen