Het Calvinisme - pagina 54

HET CALVINISME EN DÉ RELIGIE

50

om hem heen doet ontstaan, en alsnu hem in die Schrift een wereld van gedachten, een wereld van krachten, een wereld van leven ontsluit, die op zijn herboren hart past, er meê overeenwereld

wezenlijke wereld bij hoort. Het doen van zien, het doen tasten de identiteit, die het herboren leven van zijn eigen hart met die wereld van de Heilige Schrift vertoont, is stemt, en er als de ware,

hetgeen

testimonium Spiritus Sancti in

dit

zijn hart tot

stand brengt.

Hij wil zijn

God weer

hem

naar den Oneindige, welnu buiten die Schrift ontwaart

hij

dorst

bezitten, hij zoekt

den

Heilige,

slechts schaduwlijnen, eerst door het prisma

dier

wat

al

Schrift

in

naar

den Hooge opziende ontdekt hij zijn God weer wezenlijk. En daarom legt hij der wetenschap geen band aan. Laat critiseeren wie critiseeren wil. Ook die critiek draagt de belofte in zich van verdieping van ons inzicht in de Schrift. Alleen het prisma zelf dat de Goddelijke lichtstraal voor hem brak in grijpbare tinten, laat geen goed Calvinist zich uit de hand slaan. Geen beroep op de verlossing der ziel, geen heenwijzing naar de vruchten van den Heiligen Geest, volstaat voor de necessitas, die het soteriologische standpunt der Religie met zich brengt. Het leven in de entitas hebben we met de plant en het dier, het leven in het mystieke „zijn" met het kind en met den slaper gemeen wat ons als volwassen, wakkere nienschen op het hoogst onderscheidt is het klare bewustzijn, en daarom, zal de Religie, als onze hoogste levensfunctie, ook in die hoogste potenz van het bewustzijn werken, dan stelt de soteriologische religie naast de necessitas palingeneseos ^) van zelf de necessitas van een hulplicht dat in ons schemerdonker ontstoken worde, en dat van God zelf, door menschenhand ontstoken kunstlicht, straalt ons toe uit de Heilige Schrift. Saamvattende wat we vonden, mag ik alzoo vaststellen, dat het Calvinisme in de vier groote problemen der Religie, telkens met een kenmerkend dogma, die keuze doet, die ons nóg het meest :

bevredigt,

en ons den

tot de rijkste ontwikkeling ontsluit. De eudaemonistischen zin om den mensch, alleen, ziedaar haar dogma van Gods souve-

weg

religie niet in utilitairen of

maar om God en God reiniteit. In

maar

ziel,

werkt,

')

de

geen tusschenpersoon tusschen rechtstreeks door God in religie

religie

alle

ziedaar het leerstuk der uitverkiezing.

Noodzakelijkheid der wedergeboorte.

De

God de

en

ziel

de ge-

religie niet parti-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen