"Ons program" - pagina 472

OUDERS EN KINDEREN.

456

van

aan het eeren

kinderen

de

maakt op grond

vader

moeder een einde hebben

en

moeder zoo danig

en

vader

dat

hun

in

ge-

plicht tekort-

schoten.

Leidt

op

er

moeder,

boven

moeder

of

nog

vader

stellen,

dat de kinderen vader boven

toe,

en,

ongelijke

bij

plichtsbe-

ook op ongelijke wijze met het bieden van eere be-

beiden

trachting,

v^ijze

bedenkelijker

loonen.

Terwijl deze in -revolutionaire opvatting er ten leste niet minder toe

dat

immers voor

is

tekort

elk

leidt,

van vermanen, berispen, kastijden en straffen wegvalt, daar

recht

elk

eerbetoon zelf niets dan de welverdiende kastijding

in

onbehoorlijke

gedraging,

aan vader en moeder door hun ver van

tevreden kinderen, zonder kans op appèl zelfs toegediend.

En hoe onzinnig toch

mag men

juist

op

stelsel

dit

het

zich

niet

nu

ook,

nadere ontleding,

bij

blijkt te zijn,

verhelen, dat de meeste verdichte verhalen

valschen grondslag het huislijk leven opbouwen; dat in de

dezen

meeste gesprekken de

wederzijdsche

onze psedagogen en onze toongevende mannen

den Christus staan

;

zonder tegenspraak, als

liefde, schier

bodem waarop men staan moet, wordt aangenomen

;

en dat onze publicisten,

(stellig

voor zoover ze buiten

en soms nog in weerwil van hun betere

belijdenis)

geen

beter en vaster fundament voor het saamleven van ouders en kinderen weten

aan

dan

wijzen,

te

kruiende

dit

of

lief

niet-lief zijn

van vader en kind

over en weer!

Wel

men soms

krijgt

er

nog

bij

te lezen: „dat de kinderen

immers aan

hun ouders hun levensoorsprong danken; dat moeder ze onder het harte

met smarte gebaard; en aan hare

gedragen;

dom

zoo

onze

zijn

tweeërlei:

kinderen heusch

niet, of ze begrijpen

Maar

uitnemend goed

dat dit hoogstens alleen een grond voor zekere erkentelijkheid

1.

aan moeder zou kunnen opleveren, van wie dit

borst gezoogd heeft!"

dit

„dragen", dit „smartelijden",

„voeden met haar melk" hun verhaald wordt; maar voor „vader" nooit;

en derhalve nooit of nimmer als de grondslag van der ouderen eer gelden

En

kan.

soonlijk

2.

dat in dit alles nooit een daad van liefdebetoon jegens hen per-

om

kon spreken,

maakt" en

de eenvoudige reden, dat, „onbekend onbemind

er dus. eer ze het levenslicht zagen,

geen

liefde

anders dan uit

natuurinstinct bestaan kon.

Wat men klank tot

een

weer,

den

van

er

dus

„hefde"

ook

de

hooger zedelijk

hoe

de

standaard

op

verzinne,

standpunt op

revolutiebeginselen

van

uitkomst toont dan

om met

schare te misleiden en

er

het

menschelijk

ook,

dat

sinds

te

den schoenen,

schijnbaar

heffen,

feitelijk

met noodwendigheid leven juist

deze

te

overspannen

heiligen

het huisgezin

blijkt

ook hier

toe leiden,

om

verlagen. En de en

onware denk-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen