Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 190

—

de Evangelisten zeggen het niet. en geen gissing kan oordeeld, bier baten. Ook staat er niet, dat ze op den weg meegingen, toen Jezus ter strafplaats werd uitgeleid. Eerst als de kruisiging voleindigd is, en bet op het laatst loopt, worden ze, en dan nog alleen maar door

Jobannes, vermeld. Eerst bleven ze onder de schare, die zich verdrong, onopgemerkt. Pas op bet laatste oogenblik schijnt Maria, toen ze bet sterven naderen zag, vooruit te zijn gedrongen, vermoedelijk door Jobannes gesteund. En toen, toen ze voor bet laatst, met een blik waar namelooze smart en bange moederlijke ontferming in sprak, tot baar stervenden Heiland opzag, toen zag Jezus ook haar aan, en niet te luid, om den spot der schare niet te wekken, maar luid genoeg dat zij het verstaan kon, riep hij baar met reeds bezwijkende stem toe Vrouire, zie, mr zoon. :

Dat Jezus op dat oogenblik om

om hem,

is

bij

de

diepte

van

zijn

zijn

moeder

leed, gelijk

zij

leed

menscbelijk medegevoel niet

anders denkbaar. Er lag óók verkwikking voor zijn hart in. In G-etbsémané waren zijn jongeren gevloden, en ontbrak in ben de manlijke kloekheid om zipi ziel te troosten, toen zijn ziel bedroefd was tot den dood toe. Vlak bij de zaal van het Sanhedrin bad zijn Petrus hem tot driemalen verloochend. En sinds heel dien dag door was zi^jn ziel versclirikt door het aanstaren van den blik der woede en van den bloeddorst der priesters en der gillende schare. Xog terwijl bij aan het kruis hing, bad de ruwheid der krijgsknechten en de lastering der overpriesters zijn ziel doen huiveren. Al die lange, bange uren door bad hij den wijnpersbak alleen getreden. Het was, of niet één blik van het menscbelijk oog hem van liefde en van deernis mocht spreken. En ."ie, te midden van die donkere schaduwen, glinstert daar nu op eenmaal de liefde uit het vrouwenoog hem tegen, de blik der liefde van zijn moeder en van den discipel, die hem onder allen bet dierbaarst was. Een glinstering der liefde, als om hem met die menschbeid, waarvoor bij sterven ging, te verzoenen. Een verkwikking in het bangste oogenblik, hem door den Vader beschikt. En toch, een verkwikking die niet onvermengd kon zijn. Want dronk Jezus al met heiligen wellust die teug van menschelijke liefde in, tegelijk deed eigen liefde hem peilen, wat in dat gefol-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen