De overheid - pagina 397
§ gebruiken
De magistratü
12.
organisatie
legde
aan
van
is
sua
379
in ecclesiam relatione.
doch deze liggen aan de peripherie, en
overgebleven,
gebruiken, maar niets
in
bij
religie.
zijn
volks-
de Germanen overgebleven van de oorspronkelijke
De kerk nam dus eene scheppende
positie
in
en
het volk haar eigen organisatie op, die de hoogste zelfstandigheid
erlangde.
Doordat de Romeinsche Christenen, die het Evangelie in het Noorden Westen brachten, persoonlijk en intellectueel zoo hoog stonden boven de
30.
en
ruv^e
Germanen, spreekt het
van het Christendom
vanzelf, dat de predikers
een hooge kaste, als eigen clerus, als een soort wezens van hoogere orde
als
w^erden aangezien en dat dientengevolge de antithese tusschen
op
De
scherper en sterker ontwikkeld heeft.
zich
hoogte
zulke
De Daar Rome
regeerde.
vestigen,
te
dat
laici
en clerus
hiërarchische macht wist zich
men wel zeggen
kan, dat de kerk feitelijk
waren volkomen afhankelijk van den bisschop. het geluk had gehad om van Rome uit een missie naar het
kleine vorsten
Noorden en Westen te organiseeren, lag het in den aard der zaak, dat bij voorkomende geschillen de bisschop van Rome als arbiter werd ingeroepen, op deze wijze
en
Westen weten
Toen nu
heeft
Karel de Groote de keizerskroon ontving, lag
van die Romeinsche keizerskroon
een
denkbaar
is,
tegenover
beweerde de rechte opvolger
het in
Doordat nu de bisschop van
Rome
Byzantijnsche
de rechte
Rome,
dat op zich
in
Rome rijk.
linie te zijn
terwijl
nemen Door
de meest vijandige daad,
De
keizer te Byzantium
van Caesar en Augustus.
de keizer
in
Byzantium was,
in
een eigen keizer ging zalven, werd er een daad verricht, waardoor het
Byzantijnsche heeft
zich in het
daad van ongemeen gewicht.
Karel tot keizer te kronen deed de bisschop van die
Rome
de groote monarchale macht van
te vestigen.
de
tot
rijk
genegeerd werd, hetgeen
latere
scheuring,
in
niet geringe
mate bijgedragen
die er tusschen de Oostersche en
Westersche
kerk ontstond. Dit was eene Entzweiung van twee geheele levensontwikkelingen, die niet langer samengingen, aan den eenen kant de Caesaropapistische mystieke
der
Oostersche wereld en aan den anderen kant de streng hiërarchische ont-
wikkeling, waarbij de Kerk de Overheid overheerscht, die zich in het
Noorden van Europa gevestigd
heeft
en
Westen en
door de keizerskroning van Karel
den Groote uitwendig geïncorporeerd naar buiten
trad.
De bedoeling van den bisschop van Rome was natuurlijk om in dien keizer een afhankelijken vazal te bezitten. Toen nu eenmaal de keizerskroon van de Franschen op de Germanen overging, zoodat de Duitsche keizers uit het geslacht
van Habsburg de kroon droegen en de keurvorsten het recht kregen
den keizer zelfs
te kiezen,
moest van lieverlede zich het verschijnsel voordoen, dat
de macht van den Duitschen keizer er op bedacht was zekere zelfstan-
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 470 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 470 Pagina's