De overheid - pagina 184

LOCUS DE MAGISTRATU.

166

De

volkomen overheid. steeds

de oplossing

;

overheid

is

de

en

beginselen zijn aanwezig, maar ze ontwikkelen zich

de onderdaan

eindelijk, dat alles geïdentifieerd wordt,

is

overheid

Het gezag

onderdaan.

is

dan alleen

ligt

de

in

waar de mensch het Zoo wordt alle gezag vernietigd en is het slechts een bewuste daad, opricht. In die voortvloeit, niet uit de substantie Gods, maar uit Zijn bewustzijn. Hegel was God God geworden in den kop van Hegel was God zich bewust, dat Hij God was en de Overhoogheid bezat. Bij Hegel is overheid gelijk aan van

zelferkenning

den

mensch,

het wordt geboren,

en

;

onderdaan, evenals Er

dat wit zwart

leert,

hij

is

dus niets over, dan dat gezag zich

blijft

op de erkenning van den mensch

in

en licht duisternis.

den mensch

Werkelijk

zelf.

dus

is

zelf opricht,

rustende

gezag door het

alle

Pantheïsme vernietigd.

Het Pantheïsme heeft daarvoor absoluten

men

Vraagt

maar ook

staat,"

in

de plaats zoeken te stellen „den mystieken

geeft

dit

niets

den Pantheïst „waar

toch

en

komt op

het

dan die

is

staat ?"

woord, dat men dat aan de philosophie moet vragen.

moeten we dus hierop bewust wien

is,

zich

philosophische

Noch met

ontwikkeld

meest

Alleen,

uit gaat.

persoon

waar

heeft, dit

in

hetzelfde neer. luidt het ant-

Dat weet Hegel. Altoos

wien de werdende Gott zich de eigenlijke persoon

is,

van

aldus erkend wordt, bloeien zulke

stelsels.

het

Deïsme,

met het Pantheïsme

noch

is

dus

iets te

vorderen.

Het Theïsme.

C.

De

uitoefening van het gezag

die

bij

het

gezag

alle

letten, dat die

dan

die

belijdenis,

(tegenover

het

zegt,

Pantheïsme)

;

is

alleen te vinden volgens de Theïstische

God

en de wereld niet één, maar twee

en

ten

andere

twee elkaar vreemde sferen naast elkander in die

Het

lijn

dat

dat niet de wereld en

God

en

zijn

ais

maar dat God immanent

staan,

wereld werkt, (tegenover het Deïsme), is

de belijdenis der transcendentie tegenover het Pantheïsme, en der imma-

nentie tegenover het Deïsme, waardoor het Theïsme zich in ons menschelijk bewust-

God

poneert.

zijn

niet in

transcendent tegenover het Pantheïsme, want Hij verzinkt

de wereld, maar

het Deïsme,

want

is

Hij laat

een andere dan de wereld

de wereld

niet

aan zich

;

God immanent tegenover

zelf over,

ze van oogenblik tot oogenblik met Goddelijke kracht. eerst sprake

Op

maar doordringt

dit

standpunt

is er

van overhoogheid van den transcendenten God en van een door

Hem uit

geschapen kosmos als Zijn onderdaan. Volgt dit uit de transcendentie, Gods immanentie volgt, dat hij machtig is ook rechtstreeks, zonder midde-

macht en autoriteit in de wereld te handhaven. Denken we dan alle menschelijke overheid en alle op aarde ingesteld gezag weg, dan zou God de Heere daarom niet minder Zijn regiment over geheel

len zijn gezag,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen