De overheid - pagina 338

LOCUS DE MaGISTRATU.

320

waartoe ze geen recht

iets,

de wet

lering

te doen,

wat tegen

om

10.

den

handen

in

zijn 2o.

iets

onderdaanschap van den Hoogsten Koning

zijn

Uit dien hoofde rust

druischt.

ook binnen den haar toegewezen

heeft, of

op eene wijze, die den onderdaan dwingen zou

stelt

in-

op den onderdaan de verpMchting

teugel, dien hij in zijne constifutioneele rechten en vrijheden

heeft, niet slap te laten

om de werkingen van om voor zooverre zij

handhaving hem

hangen,

maar er steeds op bedacht te

dien teugel juister en vollediger te maken.

gequalificeerd zijn de rechten, waarvan de

toevertrouwd, met alle ter beschikking staande mid-

is

delen te verdedigen.

om

30.

in lijdelijk verzet

gehoorzaamheid

ie

waar de Over-

weigeren,

heid iets gebiedt, dat tegen de gehoorzaamheid, die wij aan

God

ver-

schuldigd zijn ingaat.

Toelichting.

we

bespreken

Allereerst

I.

de

twee woorden

zijn

metterdaad

we

deze uitdrukking komen

en

in

de korte saamvoeging dier

elementen aangegeven, waaruit de

al

geweest,

onopzettelijk

en

er

van droit

divin,

majesteit,

wordt

dan hij

men de

dat

uitdrukking

krijgt in

de koning

niets

Gods

dienaresse

divin voor in de plaats heeft gesteld,

droit

juiste

Door

dadelijk tot eene heel andere opvatting,

spreken van droit divin of ius divinum van den koning.

te

glippen

alle

is,

voortvloeit van de verhouding van het volk tot de Overheid.

bepaling

door

„dienaresse Gods", eene

uitdrukking

uitdrukking, die in juistheid onovertroffen

Het

is

dan niet

heeft laten

want spreekt men

dan eene kroon,

eer,

macht en

de hoogte geheven en wordt er van den koning een

Met „droit divin" wordt er geen syllabe melding gemaakt van des konings onderworpenheid, van zijne onderdanigheid, van zijne gebondenheid, van zijn beperktheid, kortom van zijnen status servi, waarin exceptioneele persoon gemaakt.

hij

God

tegenover

geworden

staat.

Feitelijk is in

de kringen, waar droit divin Schlagwort

de bedoeling veelal deze geweest, dat de koning van het land

is,

God was, en dat wel alleen, omdat hij koning was en dat aan God alleen daarin moest betoonen, dat hij de kerk beschermde, steunde en vooral aan geld hielp. Op deze wijze zijn er twee kanten der zaak. De koning wordt in zijn koninklijke macht als een soort in

zijn

hij

nu

eigen land zijn

goddelijke

eerbied

persoon

vroomheid en en

beschermt.

beschouwd,

maar deze goddelijke persoon betoont

Christelijk karakter daarin, dat

Natuurlijk

geschiedt

dit

hij

laatste

de kerk van altoos

naar

zijn 's

zijn

land helpt

konings eigen

Vandaar komt het dan ook, dat Lodewijk XIV, de incarnatie van die valsche opvatting van de leer der Schrift, als een tyran der tyrannen in opvatting.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen