Het Calvinisme - pagina 163

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST

159

Evangelie, waarnaar dorst in het hart leefde, en dat toen eerst, als nooit te voren, uitging.

dan,

om

Wat

vrij

grond, wat recht biedt u de historie

thans op een evolutie van het leven

uit

den dood

te

hopen,

te meer waar de teekenen der ontbinding u reeds schrikken doen voor de reuke van het graf ? Mahomed, ik stem het toe, wist in de

eeuw over

zevende

brengen,

te

heel de Levant roering in de doodsbeenderen

door zich

als

een tweeden Messias, nog boven den En zeker als er nog-

Christus uitgaande, op de volkeren te werpen.

maals een Christus komen kon, den Christus van Bethlehem nog in heerlijkheid overtreffende, zou het middel tot stuiting van het zedelijk bederf gegeven zijn en metterdaad zag reeds meer dan één uit, of ;

niet een heerlijke Centraalgeest

kracht

Doch

van wat

zijn

komende was,

die

opnieuw de

ziels-

hartebloed in het hart der volken druppelen kon.

zult gij bij

zoo ijdelen droom u ophouden? Boven den

gaat niets uit, en al wat ons te wachten staat is niet dat tweede Messias, maar dat diezelfde Christus van Golgotha nogmaals kome, doch dan met de wanne in zijn hand; ten oordeel; niet om aan het verzondigd leven een nieuwe evolutie, maar om dat leven tot zijn eindpaal te brengen, en plechtiglijk de historie der wereld te besluiten. Van tweeën één dus, óf die parousie is werkelijk naderende, en dan is wat de menschheid thans doorworstelt haar doodstrijd, óf wel er komt nog weeropleving, doch dan moet

Christus

een

er

door datzelfde oude en toch eeuwig-jonge Evangelie zijn, dat èn voor nu achttien eeuwen èn in de zestiende eeuw, toen de crisis het

op het hoogst liep, het bedreigde leven van ons geslacht heeft gered. Een stelling, wier zekerheid voor wie belijdt van zelf in zijn geloof vastligt, maar die ook tegenover wie den Christus verwerpt, vaststaat door het feit der historie, dat slechts tweemaal de proef is geleverd van een macht, die ons geslacht tot nieuw leven verwekte, en dat die vuurproef beide malen bestaan is door het Evangelie en het Evangelie alleen.

en dat is het verontrustende bij den doodelijken kanker ook thans ons geslacht weer heeft aangetast, voor het medicijn dat redden zal, moet ontvankelijkheid in den lijder worden gevonden,

Edoch,

die

en

die

ontvankelijkheid voor het Evangelie bestond metterdaad in

Romeinsch-Grieksche wereld de harten ontsloten zich. En nog sprak die ontvankelijkheid in de eeuw der Reformatie; breede volksklassen riepen er om. Er was ook toen, beide malen, bloedarmoede en ten deele zelfs bloedvergiftiging, maar er was geen de

sterker

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen