Het Calvinisme - pagina 174

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST

170

het zou een zeemogendheid het begin van zijn

en nu reeds staat het sociaal aan

zijn,

ondergang.

De

slag

bij

Addua

sloeg

meer

ter

neder dan zijn koloniale hope. Spanje en Portugal oefenen gansch geen invloed meer uit op het Europeesche statenleven. En Frankrijk, voor het dreigen van welks sabel nog voor vijftig jaar heel Europa trilde, slaat thans zelf niet zonder beven de Sibellijnsche orakelen van zijn toekomst op. Zelfs in het bevolkingscijfer is de macht van

Rome

proportioneel steeds achteruitgaande. Sociologische

heeft in

meer dan één Roomsch land bedacht doen

zijn

kwijning

op minde-

ring der geboorten, en onderwijl in Rusland, Duitschland, Engeland

en

uw

Vereenigde

Staten

de

bevolking sterk aanwies, stond die

aanwas in veel Roomsche landen óf stil óf ging veel langzamer. Reeds nu wordt statistisch slechts de kleinere helft der Christenheid eer we een halve eeuw verder zijn is onder de 40 pCt. gedaald. Hoe hoog ik dan ook de wezenlijke kracht waardeer, die in de Roomsche eenheid en in de Roomsche studie schuilt, ter bevestiging van veel dat ook ons heilig is en niet dan met de grootste inspanning, zoo hunnerzijds als van onze zijde, tegen het Modernisme kan worden gehandals dit

Roomsch aangegeven, en cijfer

stellig

ver

haafd, er is van verre geen uitzicht op, dat de Roomsche staten weer de leiding in handen krijgen. Meer nog, ook als ze die in handen kregen, zou een algemeen maken van toestanden als thans in Zuid-Amerika en Zuid-Europa door een ieder betreurd worden, het tegendeel zijn van ons ideaal. Ja, sterker nog dient gesproken: het zou een schrede rugwaarts zijn op het pad der historie. Romes wereldbeschouwing vertegenwoordigt een oudere, en daarom lagere ontwikkelingsphase in de geschiedenis der menschheid. Het Protestantisme is daarna gekomen en neemt dus geestelijk hooger standpunt in. Wie niet achterwaarts wil, maar naar hooger grijpt, moet dus óf zijn stand nemen in de wereldbeschouwing die het Protestantisme ontsloot, óf wel, want ook dit ware denkbaar, een nóg hooger standpunt weten aan te geven. Dat laatste waant de moderne wereldbeschouwing dan ook metterdaad te kunnen doen. Luther groot voor zijn tijd, maar Kant en Darwin de apostelen van veel rijker evangelie. Maar ons houdt dit niet op. Immers, onze eeuw, hoe groot ook in vinding, in betoon van denk- en veerkracht, bracht ons geen schrede vooruit in

de fundeering der beginselen, ze bracht ons in niets een hoogere levensbeschouwing, en schonk ons noch meerdere vastheid, noch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen