"Ons program" - pagina 494

;

TEN BESLUITE.

478

modus vivendi stempel,

min

d.

in aard

aan

te bieden

met den

i.

Zeer zeker met den

alle partijen.

en strekking nationaal.

hoeverre nu steller dezes in het treffen van

In

geslaagd

partij-

onzer beginselen, gewaarmerkt, maar des niette-

ijk

oogmerk eenigermate

dit

sta aan meê- en tegenstander ter beoordeeling; slechts

is,

worde

dat oordeel het gekozen doelwit niet miskend.

bij

Men kome dus van dat

klacht,

geheel

is,

noch keerbeeld

Door die klacht toch zou verwezen

ideaal.

dan ons

probleem

ander

onzer geestverwanten niet te berde met de

zij

gebodene noch zuiver theocratisch

het hier

van het onvervalschte een

de

ter oplossing

naar

zijn

was voorgelegd, en dus

elke billijke maatstaf ter beoordeeling ontbreken.

Maar evenmin doe de tegenstander ons het onrecht aan, op

dan eerst van

dat

indien

bewijsbaar

zijn

standpunt onze voorslag op

dat voor

is,

hem

zelf in

een

rijk,

minder verheffend, min edel zou

§ 326.

En

uitsluitend

zij

zal

hij

gedrongen

in,

zijn,

dat overeenkomstig de

minder mensche-

hier ontwikkelde beginselen geregeerd werd, de existentie lijk,

om

eigenaardig gekleurde in onze voorstelling te letten; en zie

het

zijn!

Consequent antirevolutionair.

voorts houde men, zoo onder geestverwanten als aan den overkant, wel

in het oog, dat het

het mikken op

bij

dit

wit er bovenal op aan

kwam

:

l.dat

antirevolutionaire beginselen duidelijk werden uiteengezet dat uit deze beginselen, met eenige logische en historische consequentie, de gezichtspunten werden afgeleid, die voor de anti-

de 2.

revolutionaire 3.

dat een enkele

onderdeelen van den Staatsdienst beheerschen; en

de

partij

maal

in detail

werd aangetoond,

tot

welke practijk men

alzoo krachtens deze beginselen zou geraken.

De hoofdfout van

vele

antirevolutionairen

was dusver, dat

ze grifweg

enkele vage stellingen omtrent Godes oppermacht, het belang van het zedeleven

lijke

leden,

selen

name

en

gehecht blijven aan het geopenbaarde Christendom be-

het

maar voorts dan ook

alles

Christelijke

zich

inbeeldden,

gezegd

element

was,

en,

dat hiermee op het stuk van begin-

met

erger nog, dat dit moreele en

nu ook verder voor de onderdeelen van den

Staatsdienst geen beteekenis had.

Dusdoende heette men antirevolutionair, zonder het

men

D. w. z. dat

wel de allereerste beginselen, de uiterst primitieve noties van het

revolutionaire

stelsel

onderschreef,

fessioneele zijde dan in

Dit

te zijn.

maakte,

Staatsrecht

dat

speende,

hun

men

maar meer van hun

anti-

kerkelijke en con-

staatsrechtelijk karakter.

zich

dan ook aan

de

weelde

van

een

eigen

en meest antirevolutionair op het stuk van cardinale

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen