Drie kleine vossen - pagina 16

INTELLECTUALISME.

12

én met name de Gereformeerde kerken zoo bijna van zelf voor het gevaar van het Intellectualisme blootliggen. Dit worde helder ingezien, om den intellectualist te begrijpen, en te weerstaan, zonder hem af te stoeten. Ge moet steeds op winnen, op verteederen, op genezen bedacht zijn. En of ge nu al tegen den intellectualist te velde trekt met de gewone phrases van „dorre splinterigheid" en ,.afgetrokken dorheid", daarmede wint ge hem nog niet. Ook de intellectualist weet zeer wel, dat hij een ernstig belang verdedigt. Hij heeft de drukke loopers zien loepen tot heel de kerk verliep. Hij heeft de gevoelslieden zien lachen en weenen, tot alle voorwerpelijke waarheid versmolten was. Dit heeft hem de noodzakelijkheid doen inzien, om weer nadruk op de Belijdenis te leggen. Om de Belijdenis te handhaven heeft hij alle stukken der waarheid weer op den voorgrond geschoven. En juist omdat hij voor die stukken der waarheid zoo weinig belangstelling vond, heeft hij er zich eenzijdig aan vastgeklemd. Dit nu moet ge in hem waardeeren. Ge moet voor het goede in zijn bedoehng een open oog hebben. Vooral, ge moet geen oogenblik beproeven, de beteekenis van de Belijdenis der volle waarheid te onderschatten. Integendeel, ge moet in dit opzicht u geheel aan zijne zijde scharen. En eerst als ge dat doet, zult ge u den weg tot zijn hart ontsluiten, om hem de leemten te doen inzien, die zijn hart en leven ontsieren. Alle kerkelijk leven eischt, dat er zekere nadruk op de werkzaamheid des verstands worde gelegd. De kerk, zal ze kerk blijven, rust in haar Belijdenis. Zoodra ze die Belijdenis op den achtergrond laat dringen, vloeit het kerkelijk leven ongemerkt over in het leven der enkele geloovigen, van gezelschappen of van Christelijke vereenigingen. De kerk ontbindt zich, en er komt dusgenaamd gemcenteleven voor in de plaats, maar dat zich aanstonds oplost in losse, onsamenhangende groepen. hebben er in de 19e eeuw al de ellende van beleefd, al de verwoesting van aanschouwd. De officieele kerk werd losgelaten, en op eigen hand ging men evangeliseeren en gezelschappen houden. Zoo zonk de Kei'k in aller schatting

We

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen