Drie kleine vossen - pagina 32

28

INTELLECTUALISME.

we thans niet aan. Dit hgt buiten ons besteld. Het is ons ditiiiaal niet om critielv op de nieuwe (xicfe-school te doen, maar, omgekeerd, alleen om juist op het kostelijk element in haar letterkundige oppositie het volle licht te doen vallen; en dat kostelijk element w^as, dat ze ons „natuur en waarheid" veilde loeren, om ons van het geredeneer en van den vloek der classieke 7Jch hierbij schuldig maakte, geven

algemeenheden te verlossen. En zonder nu ook maar van verre te willen zeggen, dat onze kansel gered zou worden, zoo onze predikers nieutve Gids-stiil op den predikstoel lieten weerklinken, aarzelen we toch niet te verklaren, dat hetgeen onze prediking zoo dikwijls van haar effect berooft, niets anders is dan juist diezelfde grondfout, die de nieuwe litteratoren zoo onbarmhartig, maar zoo volkomen juist, in onze vroegere versificateurs gehekeld hebben. De uitkomst deed hier uitspraak.

De producten van den kouden grond, waarop men ons volk dusver veelal onthaalde, legde het volk eenvoudig ongelezen ter zijde. Ze vonden of geen koopers, öf koopers voor het boekenrekje, vooral zoo het bandje een goed figuur maakte. En ongelooflijk is de massa drukstof, die in de breede kringen onzer fatsoenlijken en beschaafden, zonder ooit gelezen zijn, op het boekenrek is bijgezet. Er zijn uitzonderingen. Enkele dichters bij Godes gratie hebben het oor van ons volk weten te boeien; althans in

beperkten kring. Maar de massa, zonder verkaveling bijeengenomen, is door ons volk niet gelezen. Op Cats werd gesmaald, maar Cats wist dan ten minste meer dan twee eeuwen lang heel zijn volk te boeien en juist die kunst verstonden onze negentiende-eeu wsche dichters, enkele vorstelijke figuren onder hen uitgezonderd, nimmer. En zelfs de besten onder hen werden nog nooit wat men zeggen kon populair. Tien, twaalf leekendichtjes van de Genestet, nu ja. Da Costa in onzen kring, en Schaepman onder de Roomschen, vonden weerklank door hun zangen, doch ook zoo nog slechts voor enkelen hunner zangen; maar van „verslonden worden," door het volk, wist de gemeene poëzie dier dagen niet af. ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen