Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Drie kleine vossen - pagina 103

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Drie kleine vossen - pagina 103

2 minuten leestijd

PRACTICISME.

99

De kerk had haar plicht om de kinderen der kerk te onderrichten, verzuimd. Hier ook, maar toch veel meer nog in andere landen. Ten onzent is de Catechisatie toch altoos regel geweest. Elders heeft die of nooit bestaan of was tot een korte, dorre formahteit vlak voor de „aanneming" geworden. In tal van kerken deed de Bedienaar des Woords niets voor de Catechisatie, en de „aanneming" geschiedde op een prevelen van eenige onverstaanbare klanken, zonder eenigen waarborg hoegenaamd voor kennisse van den weg des Heeren, of van den weg dien de jongeren te gaan hebben om eens in te gaan in zijn Koninkrijk. En al hep het nu zóó bar ten onzent niet, toch was de Catechisatie ook ten onzent veelszins versteend, en in steden strekte zij zich slechts tot een deel der aankomende leden van de kerk uit. Vooral in de groote steden was het verzuim en de verwaarloozing ergerlijk. Wie niet er op stond om „aangenomen" te worden, ging ganschelijk niet op de Catechisatie. Wat zou hij er doen? En wie als ordelijk burger, en dus ook als ordelijk lid der kerk, te boek wilde staan, die ging ja, maar niet bij den predikant (dit was exceptie) maar bij den Catechiseermeester of de Catechiseerjuffer die aannam haar patiënten in den kortst mogelijken tijd voor de aanneming af te leveren. Zoo was er een klein groepje meest van deftige kinderen bij dominee, een iets grootere groep van halfjaarsklanten bij den Catechiseermeester, en voorts een onafzienbare massa die er niets aan deed, en geboren werd, leefde en stierf zonder ooit met een kerk in aanraking te komen, — de geestelijke Jan Rap en zijn maat. Dat werd in het „zielen-cijfer" dan nog wel altoos bij de kerk geteld, maar de kerk hield ze slechts nominaal. Zelfs Koning Willem I ergerde zich hieraan, en zocht op zijn manier het „lidmaat-worden" te bevorderen. Dit verzuim van de kerk heeft toen de Zondagsschool in het leven geroepen. Uit nobele aandrift om zich het verlorene aan te trekken, poogde men verwaarloosde kinderen Zondags van straat in een gehuurd lokaaltje te lokken, en ze van Jezus te spreken. Een zonnige lichtstraal schoot in de donkere hoeken van onze verwilderde stadsbuurten. Het:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Abraham Kuyper Collection | 166 Pagina's

Drie kleine vossen - pagina 103

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Abraham Kuyper Collection | 166 Pagina's