De gemeente gratie - pagina 50

OPLOSSING VAN ROOMSCHE ZIJDE.

46

•

gewone ondersteuning Gods, maar een buiten het perk der zake

niet een

uitgaande, gegevene gave.

van God:

1.

natuur,

zijn

De

menscli kreeg in de schepping twee dingen

met

wat

al

genadegifte, ultra terminos naturae,

d.

i.

natuur hoorde, en

2".

een

boven het perk dier natuur

uit-

tot die

gaande, geUjk Alexander van Hales dit het eerst formuleerde.

nu tegen

En

het

die combinatie of bijeenvoeging zelve, dat ons verzet gaat.

is

Was

de menschelijke natuur op die hoogere, heiligere ontwikkeling aangelegd, welnu, dan behoorde die justitia originalis, tigheid,

ook

d.

i.

die oorspronkelijke gerech-

deze natuur in haar voltooiing en voleinding.

bij

justitia originalis, of oorspronkelijke gerechtigheid, iets

niet

was aangelegd, een haar vreemd, haar heterogeen

de schepping naar Gods beeld in

lag,

dan

blijft

En was

deze

waarop onze natuur iets, iets

dat buiten

de natuur des menschen ook

aard en soort van die hoogere genade verschillen, kan het een met het

we

ander niet organisch saamgroeien, behouden verbinding, en

blijft

het dualisme tot in

's

een louter mechanische

menschen hoogste ontwikkeling

voortduren.

Verder mogen we intusschen ons van ons onderwerp niet laten

Afdoende kan

dit

punt alleen

in

komen, waarvoor we hopen dat

afleiden.

een afzonderlijke polemiek ter sprake tijd

en gelegenheid nog eens

komen

zal.

Thans lag dit onderwerp alleen in zooverre op onzen weg, als door deze Roomsche levens- en wereldbeschouwing een eigen pad wordt ingeslagen, om hetgeen onzerzijds door de „gemeene gratie" wordt verklaard, op eigene wijze tot oplossing te brengen. aan,

dat de

Neemt men

toch eenmaal de onderscheiding

„oorspronkelijke gerechtigheid" niet tot

behoorde, maar

bij

's

menschen natuur

onze natuur bijkwam, dan volgt hieruit terstond, dat

het verhes dezer „oorspronkelijke gerechtigheid," op zichzelve beschouwd,

de natuur des menschen onaangetast

liet.

Niet alsof de Roomschen leeren

zouden, dat daarom onze natuur heden ten dage gehjk zou

zijn aan de natuur waarin Adam, afgezien nu van de oorspronkelijke gerechtigheid, geschapen werd. Integendeel, zonder nu over het woord natuur langer te

willen twisten, ook

zij

leeren wel degelijk, dat er verzwakking van die

natuur heeft plaats gehad, dat de zonde van in

ons

ging.

is,

Adam

een oorzaak van kwaad

en dat dit kwaad door erfzonde van geslacht op geslacht over-

Maar hoezeer

dit

ook beleden wordt, van een eigenlijk bederf dier

natuur, zoodat ze niets goeds meer zou kunnen voortbrengen, ook niet op

het stuk van burgerlijke gerechtigheid,

is

dan toch geen sprake.

Zalig-

makend goed nimmer, maar velerlei burgerlijk goed zeer wel. En de tegenstelling komt dus zoo te staan, dat wij zeggen Het verderf in onze natuur snijdt niet alleen alle goed af, maar maakt zelfs dat ze niets dan kwaad :

kan voortbrengen, en het

is

alleen de

temperende macht der gemeene

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen