De gemeente gratie - pagina 24

MET VRAAGSTUK NADER TOEGELICHT.

20

gaat,

wie waant, dat deze tempering der zonde gelijkmatig

bi]

allen zou

toegaan. Integendeel, gelijk er een eindelooze verscheidenheid in graad

der particuliere genade, zoo ook

het terrein

op

schil in

De

de werking der gemeene gratie.

om

Jeruzalem trekt,

is

koningin van Scheba die naar

de wijsheid van Salomo te hooren, en Rabsake die

op Sions muren den God Israëls komt hoonen, doen

En ook

uitkomen.

in

brutale

zinnelijkheid,

is

er een onmetelijk ver-

dit verschil duidelijk

het heden ergert ons van den éénen kant dierlijke trots,

en trekt anderzijds

misdadige gemeenheid,

onder de kinderen der wereld edele zin en hoog bedoelen ons, vaak tot

beschamens

aan.

toe,

Dat de Heihge Schrift deze gemeene gratie zóó en van Rom. 1 en 3 met 2 duidelijk.

niet anders bedoelt, toont de vergelijking

In Rom.

heet het van de Heidenen, dat

1

een verkeerden

God

en dat ze op het diepst tot

zin,

natuurlijke zonden verzonken

zijn,

en

heid Gods derven, zoodat er niet één

Rom. 2 spreekt van de Heidenen

Rom.

in is

die

die

ze overgegeven heeft in

in onnatuurlijke

3,

en tegen-

dat „ze allen de heerlijk-

goed doet" terwijl daarentegen ;

doen wat de wet Gods, die

in

hun

hart geprent staat, wil.

Die uiteenloopende werking der gemeene gratie moet kortelijk

verklaard worden. Nooit

er, gelijk

is

uit tüen

vanzelf spreekt,

bij

hoofde

de ge-

meene gratie sprake van de werking van een zuiver, volkomen of zaligmakend goed. Zulk goed moet opspruiten uit echt geloof, volkomen conform de geestelijke strekking van Gods wet en hiervan

is

uiteraard

bij

Tot de zaligheid leidende sterkste alle

zijn,

en niets dan Gods eer bedoelen,

een zondaar, buiten wedergeboorte, geen sprake. is

er in

den gevallen mensch, ook onder de

inwerking der gemeene gratie, eenvoudig

niets.

In dien zin

zijn

zondaren saam „onnut geworden",

niet tot één toe. Dit sta, ter

is er niemand die goed doet, ook voorkoming van misvattmg, duidelijk op den

voorgrond. Nooit heeft de gemeene gratie een andere uitwerking, dan dat ze de zelfvernieling door de zonde tijdelijk tempert en tegenhoudt.

Maar onder allen

bij

voorbehoud staat dan toch

dit

gelijk

is,

noch ook

wegen bespeurt ge

hoe,

bij

vast, dat die

tempering niet

een iegelijk gelijk in elk oogenblik. Aller-

onder de lieden der wereld de één matig, inge-

togen, rechtschapen, en daarentegen de ander brooddronken, verdraaid van

hart en laag in zijn

niet

zijn

handelingen

is.

Bij

want er en gemeene

soorten verschillen ze,

enkel edelen en rechtschapenen, die tegen de lage

naturen overstaan, maar tusschen die beide uitersten vindt ge een reeks

van eindeloos ongemerkte overgangen. Hierbij

is

er

nu op

te letten, dat

ook in den zondigen toestand en onder

de gemeene gratie de oorspronkelijke scheppingsordinantie doorgaat.

De

scheppingsordinantie toch leert klaarlijk, dat de kinderen der menschen niet

eenvormig door God voorbeschikt waren. ze

mensch

zijn,

één,

Wel

maar voor het overige

is aller

zijn er

natuur, in zooverre

zoomin twee

gelijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen