De gemeente gratie - pagina 282

EEN STAD OP EEN BERG.

278

af,

of niet alles

dachte,

op zelfbedrog en misleiding berust, en of niet elke ge-

alsof onder deze

volkeren met vrucht Zending ware te drijven,

voorgoed moet worden opgegeven. Die indruk nu

natuurlijk.

is

Wie

ver-

zuimt zich rekenschap te geven van de geheel verschillende conditie waar-

onder een Heiden in een Heidensch, of een Mahomedaan in een Mahome-

daansch land tot bekeering komt, en zich zoo inbeeldt, dat zal

het op Java

hij

vinden als op Walcheren, en op Soemba ongeveer zooals op Urk, moet

en bedrogen uitkomen, en loopt zeer ernstig gevaar,

bitter teleurgesteld

zich

in

onbetamelijke geestelijke inbeelding verre

inlander verheven

te gevoelen, en de hefde die naar

boven den Christen-

hen

uit

moest

drijven,

te laten verkoelen.

Maar heel anders komt dit oordeel te staan, en heel anders wordt de waarmee we deze toestanden bezien, indien we letten op de geheel verschillende hulpe die de gemeene gratie bij het werk der bekeering én hier te lande én op Java verleent. Toen het Christendom pas de wereld blik

inging,

is

het niet in de eerste plaats opgetreden

gemeene

bij

de lager staande

mate hadden genoten, maar integendeel onder die volken van de Levant, bij wie de werking der gemeene gratie, dusver het sterkst was geweest. Afgezien nu van de vraag, of ook niet reeds destijds enkele Evangehevolken, die den zegen der

boden naar Scyten en Parten Christelijke

kerk het eerst

zijn

gratie slechts in zeer beperkte

uitgegaan, staat het feit vast, dat de

vaste formatie

tot

gekomen

te

is

Rome

en

Athene, in Klein-Azie en in Egypte, alzoo juist in die streken, waar de

Romeinsch-Grieksche beschaving den hoogsten dusver bekenden levens-

vorm bereikt had. Een maatschappij, waarin mannen als Plato en Cicero konden optreden, stond uiteraard destijds reeds onvergelijkelijk veel hooger, dan de maatschappelijke toestand, waarin wij thans nog den inlander op Borneo en Java vinden. Langs wat weg die toenmalige beschaving tot die hoogte was opgeklommen, en welken invloed ten goede koloniën, die over heel het

geoefend, laten constateeren,

we

rijk

verspreid waren, hadden

thans in het midden. Genoeg

dat de Christelijke kerk,

kunnen doen, haar loop het hoogst stonden. tot vaste

Roomsche

zich zag

om

de Joodsche

o. a.

is

het ons, het

haar intrede

in

uit-

feit te

de wereld te

aangewezen onder de volken,

die destijds

Eerst nadat de Christelijke kerk onder deze volken

vormen was gekomen,

is

het Evangelie twee, drie eeuwen daarna

ook uitgegaan onder de minder vergevorderde Keltische en Germaansche

stammen. En waar nu wereld,

het

zelfs in

doordringen van

deze hooger staande Grieksch-Romeinsche

den geest van Christus, ook blijkens de

apostolische zendbrieven, zoo moeilijk ging, daar spreekt het toch wel vanzelf,

waar

dat gelijke moeilijkheid zich nog in veel hooger mate moet voordoen, wij door onze

Zending het Evangelie pogen

lager staande maatschappij, gelijk

we

te

brengen

in

een zooveel

die vinden in onzen Indischen Ar-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen