De gemeente gratie - pagina 629

DE VERTOONING VAN HET BEELD GODS.

625

beeld van God, in menschen zich afspiegelend, beperkt zich niet tot ééne mogelijkheid, tot één model, dat zich eindeloos herhaalt,

maar het

realiseert

een eindelooze verscheidenheid van mogelijkheden. Het kan zich spiegelen,

en spiegelt zich anders in den

dan

in

man dan

in

de vrouw, anders in een kind

een jongeling, anders in den jongeling dan in den volwassen man,

en anders weer in den grijsaard. Zoo spiegelt het zich weer anders af in het sanguinisch dan in het flegmatisch temperament. Anders in den pover

bedeelde dan in den

rijk

begaafde.

En onder

dit alles stelt het eindelooze

mogelijkheden en combinatiën van karaktertrekken, die telkens weer een

anders bestaand mensch in het leven roepen, en in elk dier menschen

Nu kennen wij om het beeld

het ééne type telkens op andere wijze doen uitkomen.

dat aantal mogelijkheden niet, omdat wij de macht missen

Gods zijn,

ontleden,

te

maar toch gevoelt men hoe

die mogelijkheden bepaald

en hoe daarmee tevens het aantal bepaald

menschen

die

geboren moeten worden,

is

van de kinderen der

zal het volle beeld

Gods

in al zijn

en rijkdom van variatiën onder menschen kunnen

verscheidenheid

komen. Karakter

is

iets o,

het dat type van het beeld Gods op een eigene wijze vertoont en Dit nu merkt

men wel

uit-

zóó heerlijks, maar uitsluitend daarom, omdat

niet,

als

men een volkshoop

belijnt.

langs pleinen of

vreemd land eindeloos menschen van opdoemen, maar de vader van zijn gezin

straten ziet golven, of ook in een

een schijnbaar

gelijk

type ziet

weet zeer wel dat elk van

zijn

kinderen een eigen type vertoont, en de

onderwijzer op school merkt gelijk verschil tusschen kind en kind zeer wel.

ook

Gelijk er zijn

dan ook geen twee bladeren aan een boom gelijk zijn, zoo twee menschen, nu of vroeger ooit geweest, die geheel

er geen

identiek waren.

Dan

toch zou no. 2 geen reden van bestaan hebben gehad.

Reden van bestaan voor een kind des menschen is slechts dan aanwezig, zoo hij in zijn geslacht iets vertoont, wat geen ander is, en zoo dit anders zijn bestaat in het vertoonen van iets uit het beeld Gods op andere wijze. De vraag, wanneer het menschelijk geslacht zal ophouden voort te telen, moge door ons niet te beantwoorden zijn, toch kan dit antwoord niet willekeurig wezen. God weet het, en God heeft het bepaald, en bepaald niet naar den grü van een cijfer, maar naar wijsheid. Vol zal ons geslacht eerst zijn, als alle mogelijkheden van de afschaduwing van Gods beeld in ons geslacht zullen uitgeput zijn. Dan houdt het op. Eer niet. Maar die sociale zijde van de waarheid van 's menschen schepping naar Gods beeld heeft uiteraard niet mtstaande met de zaligheid, noch ook iets met ieders persoonlijken stand voor God. Dit sociale element zegt alleen, dat God bij de schepping des menschen naar zijn beeld, een eindelooze menigte van kiemen voor hooge menschelijke ontwikkeling in onze natuur heeft gelegd, en dat deze kiemen niet tot ontwikkeling

kunnen komen dan

door het sociale verband van 'menschen niet menschen. En, zoo bezien, ge U.

40

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen