De gemeente gratie - pagina 657

DE VERKORENEN TEN LEVEN. ongeloof en roekeloos leven vervalt, maakt

653

maar

al te

vaak den indruk,

is, en dan dat weer heiligmaking aangedrongen, als bewijs op wordt ten slotte toch de bekeering oprecht en wezenlijk was; en sterft zoo iemand dan weg, zonder tot hoogere heiligmaking gekomen te zijn, dan rijzen er, en terecht, allerlei onzekerheden omtrent zijn staat voor God. Doch dan gevoelt men ook, hoe de sterftetafels hier ter tweede instantie tegen de min juiste

dat zijn onderstelde bekeering weinig meer dan schijn geweest

dogmatische voorstelling getuigen komen. Immers, stond het alzoo gelijk

men

het voorstelt, dan zou een man, wien 80 a 90 jaren levens beschoren

de meeste kansen hebben om voor den hemel gereed te komen, en zouden omgekeerd aan die velen die op 14 50-jarigen leeftijd wegsterven, alle goede kansen op zulk gereed komen met het werk hunner heilig-

zijn,

—

making benomen

zijn.

Dit nu, gevoegd

bij

het eerste bezwaar, kan tot geen andere slotsom

dan dat fout gaat elke

leiden

korenen afhankelijk

stelt

voorstelling,

de zaligheid der uitver-

die

van een langer leven, of ook die het werkelijk

doel van dit langer leven der uitverkorenen zoekt in

de eeuwige zaligheid. Al wie

dit

deed,

verwikkelt zich in onoplosbare tegenstrijdigheden.

Gereformeerd slotte nooit

moet

ze

is,

van

als

kan de eeuwige

iets

hun toebrenging tot komt niet uit, en

of blijft doen,

zaligheid van

Wie

in hart

en nieren

Gods uitverkorenen ten

anders dan van de wedergeboorte afhankelijk stellen;

door de wedergeboorte volstrekt en geheel gewaarborgd be-

schouwen; en kan nooit toegeven dat de wedergeboorte afhankelijk zou zijn van korter of langer leven. Doch hieruit volgt dan ook, dat geheel het optreden der langer levenden onder de uitverkorenen in deze wereld een

moet hebben, dan hun toebrenging, of hun persoonlijke hun persoonlijke toebrenging is die langere levensduur niet noodzakelijk. Dien langeren levensduur nu, met zijn stelligen eisch van bekeeriug en heiligmaking, als iets bijkomstigs te nemen, ware al te oneerbiedig. Wie langer leven ontving, moet tot geloof en bekeering komen, en tot hem als bekeerde komt de onafwijsbare roeping tot heiligmaking. Maar geheel ander doel

zahgheid. Voor

dit

alles

is

een eisch, die volgt uit

zijn

toebrenging, niet het middel

ten eeuwigen leven te komen. Dit eeuwige leven ontvangt

genade, en alleen door een daad Gods. wij,

in

als

het

hij uit

dien grond nu

Gereformeerde Christenen, ons ten deze terug hebben eerste,

loutere

is het,

te

roeping valt vanzelf

t.

w, de verheerlijking van Gods

weg voor hen

worden afgeroepen van

die door God, zeg vóór

dit wereldtooneel.

Maar

hierbeneden de pelgrimsreize voortzetten,

wijsbaar tot elk onzer hierin de roeping

om

alle

Naam. Die

hun

5*^

God ons tot op dan komt stellig en

laat

dat

trekken

en steeds op den voorgrond tredende einddoel van

roeping die tot ons komt,

leeftijd

En op

om

jaar later

onaf-

ons te bekeeren van ons

ongeloof en van onze booze werken, ten einde als deelgenooten van het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen