De gemeente gratie - pagina 499

ONTSPORING.

495

liXVI. Ontsporing.

Toen deed de Heere zwavel en vuur over Sodom en over Gomorra regenen, van den Heere uit den hemel. Gen. 19

Dat de noodzakelijkheid van het desalniettemin staat,

lijden

dit

iets

is,

lijden uit

Gods wil

en diensvolgens bestreden wordt door God

we

door ons, vindt dan, gelijk

voortvloeit,

dat als Gode vijandig tegen zelf,

:

24.

en dat

Hem

over-

en moet worden

zagen, haar verklaring in de Schepping.

Door de Schepping zijn krachten en machten in het leven geroepen, die alleen dan ten goede gedijen, als ze zich bewegen in het spoor van Gods

maar machten omslaan,

ordinantiën,

die

noodzakelijkerwijze in vernielende en verdervende

zoodra ze het spoor dier

trachtten dit toe te hchten

ordinantiën

met het beeld van een

verlaten.

We

trein die ontspoort,

en

nu vernield wordt door diezelfde kracht van den stoom, die hem anders naar de plaats zijner bestemming zou hebben geleid. Een trein die ontspoort, moet in ellende komen, en zoo ook, als de trein van ons menschelijk leven ontspoort, kan de ellende niet uitblijven. Intusschen drukt dit beeld

waarmee we hier te doen menschenwerk, onder menschelijk bestel. De krachten van stoom, en van volharding in eenmaal begonnen beweging, waarmee de leider van zulk een trein, bij ontsporing, ten deele de ontzettende waarheid

slechts

hebben. Een spoortrein die

worstelen heeft,

te

maar waaraan

zijn

en

afrijdt, is

uit,

blijft

zijn

natuurkrachten, die niet uit

wil

onderworpen

is.

Bij zulk

zijn

wil voortkomen,

een ontsporing van een

kan men dus nooit zeggen, dat de machinist of conducteur de vernieling van materieel en menschenlevens, in geval van voortsnellenden

trein,

ontsporing, gewild heeft.

hem, des ondanks, tegen

die hij niet in het leven riep,

De Heere lijken

van

in.

maar

levens geheel anders. Voor

dit

ons leven

waarnaar Hij zich of machten,

vernielen

schiep

wil

God daarentegen

onze

die

hij wil ze niet, maar ze overkomt Er heerscht hier een noodzakelijkheid,

Integendeel zijn

die

hem

beheerscht.

staat tegenover den trein des mensche-

Hem

bestonden

er,

toen Hij den trein

ineenzette en uitzond, geen machten noch krachten

schikken of te regelen had, en dus evenmin krachten

te

zijns

ondanks, zoo die trein des levens ontspoorde,

hem

en verderven moesten. Alle krachten en machten des levens

God

zelf.

Hij zelf riep ze in het leven, en dat wel op zulk een

en in zulk een orde

als eisch

was,

om

vrijs

dien trein des menschelijken levens

op het snelst en zekerst die bestemming

te

doen bereiken, die Hij

zelf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen