De gemeente gratie - pagina 640

DE AANRAKING VAN SFEER EN SFEER.

636 kinderkens

zijn,

die zóó vroeg wegsterven, dat ze eigenlijk

aan het leven

op aarde nog geen deel hebben gehad, en van wie wij toch, zoo ze in het Verbond geboren zijn, mogen aannemen, dat ze niet onwedergeboren nooit in den stierven. Zulk een kindeke nu, zeg van één jaar oud, las

hoorde nimmer van Jezus, wist van geen weg ter zaligheid, kende nog in niets hefde voor het Koninkrijk der hemelen, en had evenmin eenig bewust aandeel aan de Gemeene gratie of het leven der wereld. Wel ontBijbel,

ving het reeds voedsel en werd verzorgd,

maar dat

alles ging buiten alle

bewustzijn of kennisse om. Het gold dus metterdaad een geval, waarin de geestelijke wedergeboorte, en de ingang in het Koninkrijk der hemelen,

onvermengd bleef met de

van het wereldsch leven.

sfeer

dat terstond na, of zelfs in,

Bij

een kindeke

soms vóór de geboorte sterft, gaat dit in we nu met onze kerken, dat ouders zulk een geval, niet aan de zaligheid hunner

ja,

nog veel volstrekter zin door. Belijden

Verbond staan, in kmderkens behoeven te twijfelen, dan volgt daaruit tevens dat deze gevallen lang niet zeldzaam zijn. Het getal kinderkens dat het vijfde levensdie in het

jaar niet haalt,

is

vergeliikenderwijs, gelijk

we

later zullen opgeven, zelfs

zoo zeer groot. De vraag of God ook buiten het Verbond kinderkens die Schrift Heilige De besprekmg. buiten hier blijve vroeg wegsterven, zaligt, geeft omtrent dit punt geen rechtstreeksche aanwijzing, en waar deze ontbreekt, voegt het ons (ook al ontkennen

we

in het afgetrokkene de

een zahgmg niet, ja, al zou ze ons menschelijk wat men wel eens zegt, een pak van het hart ons, en toespreken gevoel ook al doen we zijn), ons van elke stelhge uitspraak te onthouden. Maar kinderstervende vroeg de tot hoofde dit, en al bepalen we ons uit dien mogelijkheid van zulk

kens van Christenouders, toch blijkt ook dan het getal zeer groot te zijn, zóó groot, dat als men van den aanvang der wereld eenerzijds bijeenvoegde de wedergeborenen die tot bewuste bekeering kwamen en dus bleven leven, en anderzijds de wedergeborenen die wegstierven zonder tot

bewuste bekeering gekomen

te

zijn,

de

cijfers

(we toonen

dit later aan)

allicht niet zoo ver uiteen zouden loopen. Alzoo moet eens voorgoed ge-

broken worden met de voorstelhng, alsof die gezaligde „kinderkijns" slechts een verdwijnend klein aantal vertegenwoordigden, dat nauwelijk meetelt, en alsof we uit dien hoofde volstaan konden met in onze geloofsleer alleen te

rekenen met hen die op ouder

Hier komt nog

iets

anders

leeftijd, d.

bij.

i.

na bekeerd

te zijn, stierven.

Niet alleen de wieg, ook het sterfbed

heeft zijn geestelijke mysteriën. Calvijn schreef eens aan een vriend en broeder, die te hoog jubelde over het vermoorden van den hertog van

Guise, wijl die

bevrijdde

:

moord de

Calvinisten van

Broeder, smaal op den doode

een gevaarhjken tegenstander

niet.

Kunt

gij

zeggen, of niet nog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen