De gemeente gratie - pagina 659

DE VERKORENEN TEN LEVEN.

655

doel der Predikatie, het doel der Bekeering, het doel der Heiligmaking,

het doel van het Sacrament, het doel van de Gemeenschap der heiligen

en van de Goede werken, ter laatste instantie niet in de verheerlijking van Gods Naam, maar in de zaliging der uitverkorenen, dan kon het alles buiten de wereld, en daardoor buiten het terrein der gaan. Er zou dan iets voor te zeggen

Gemeene

gratie om-

zoo de geloovigen ergens in

zijn,

een onbewoonde streek, ver van de wereld, een eigen maatschappij open dat een ieder die tot bekeering kwam, zich derwaarts begaf,

richtten,

en zich zoodoende geheel aan de wereld onttrok. In zulk eenzaam oord

konden dan ze

ontvloden

geloovigen saamleven.

alle

zijn.

Hun gemeenschap

De

verleiding der wereld zouden

zou vol en innig kunnen wezen.

Geheel hun saamleven kon één leven des gebeds en der

liefde

en der

Een denkbeeld dat aan de oorspronkelijke Dooperschen steeds voor oogen zweefde, al hebben ze het nimmer gerealiseerd. Is daarentegen niet hun eigen toebrenging ten eeuwigen leven en hun voorbereiding voor den hemel, maar de verheerlijking van Gods Naam ter laatste instantie het einddoel van hun langer leven hier op aarde, dan wordt dit alles geheel omgekeerd. Zullen ze Gods Naam heiligen en verheerlijken, dan moet er een terrein zijn, waarop ze dit doen, en dan moeten er menschen zijn waarvoor en waaronder ze dit doen. Dan mogen ze zich niet uit de wereld terugtrekken, omdat ze juist voor die wereld heiligmaking

zijn.

te getuigen, in die

wereld

te belijden

hebben, en in het leven der wereld

De bestemming van

de kracht des Koninkrijks openbaren moeten. eigen leven dat juist in

hun door hun God beschikt en gegund wordt, ligt dan En waar nu in die wereld God hun met zijn Gemeene

de wereld.

den aard der zaak, dat de Particuliere

gratie tegemoet treedt, ligt het in

genade

het

hun geschonken werd, met

die

die

Gemeene

gratie

in

recht-

streeksche aanraking komt, ja dat de werking der ééne zonder de wer-

king der andere haar einddoel nimmer bereiken kan.

Zoo

ziet

men

dus, dat

we de betrekking tusschen de ééne en de andere

genade volstrekt niet als toevallig of als bijkomstig, laat staan uitwendig hebben te nemen. Neen, het is niet het feit zelf van het langer leven der particuliere begenadigden hier op aarde, dat deze aanraking met de

Gemeene

gratie rechtstreeks

wordt

afgeleid.

Voor de toebrenging der

uit-

verkorenen ten eeuwigen leven, was dat langer leven niet noodig. De helft der uitverkorenen mist dit langer leven.

God

zelf snijdt

het leven reeds voor hun

langer leven noodig,

almachtige genade roepen,

man

te

om

in deze

openbaren.

Het komt

5*^ jaar

af.

niet

bij

hen voor.

Maar wel

is dit

wereld de wondere grootheid van Gods

Daartoe

voor man, en allen saam.

zijn

die

langer levenden ge-

Daarom moeten

ze

Gods kerk op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen