De gemeente gratie - pagina 637

633

DE TWEE LEVENSSFEREN DOOREENGEMENGD.

aan God, boven

alles

te

prijzen

En

der eeuwigheid.

in

hierdoor nu zijn

geheel valsche voorstellingen in de gemeente gebracht, magische verbin-

dingen van het Goddelijke met het menschelijke, die

gevoelsmenschen stand konden houden, maar die

bij

onnadenkende

wie nadacht en helder-

bij

om van

heid zocht, weerzin wekten, en die er vanzelf toe hebben geleid,

Ethische zijde protest uit te lokken, en

om

ten slotte over te leiden naar

den Jezus van Schleiermacher en zijn school, een Jezus die feitelijk niets dan mensch is, en alzoo een mensch in wien zich niet God zelf, maar alleen het Goddelijke, en na

besef, het gevoel, het

nog verder verloop alleen het

bewustzijn van het Goddelijke behchaamt. Zoo verloren

we den Godmensch,

dan den volmaakt godsdienstigen mensch in Jezus over te houden, onder Moderne invloeden, ook op dat volmaakt religieuse in slotte, tot den Jezus werd afgedongen. Jezus wel zeer vroom voor zijn tijd, maar de vrije

om

niets

vrome van onzen

tijd

nog weer vromer dan Jezus.

Uit dien hoofde moet niet enkel tegen deze Moderne voorstelling, en niet uitsluitend tegen deze Ethische verwatering,

maar ook tegen

dwaling der halve orthodoxie, die moeder was van

kelijke

die oorspron-

al

wat

volgde,

een welbewust protest uitgaan. Het moet weer helder tot ons Gerefor-

meerd besef doordringen, dat het werk der Schepping en het werk der Verlossing, en in zoover ook het werk der Gemeene gratie en der Particuliere genade, daarom alleen in Christus hun hooge eenheid vinden, omdat de eeuwige Zoon Gods achter beider uitgangspunt ligt, en dat de Vader met den Zoon en den Heiligen Geest, als God Drieëenig, dit uitgangspunt en dus ook het punt, waarbij beide werkingen uiteengaan, heeft.

zelf gesteld

Niet „de mensch Jezus Christus" heeft de wereld geschapen, maar

Hij die de wereld schiep en

Christus" tot

zijn

nog

in stand houdt, is in

„den mensch Jezus

klaarste en hoogste mystieke openbaring voor het zondige

menschenhart gekomen. Hij komt niet van buiten

in het

Godsplan

in, als

een vreemd element, dat eerst door onzen val te hulp wordt geroepen,

maar de Zone Gods wereldplan vast. Hij

stelt zelf

met den Vader en den Heiligen Geest het

wordt niet door het Besluit, en ter uitvoering van

dat Besluit, te hulp geroepen,

maar dat Besluit is heeft, neemt

Zijns, in dat

den „eeuwigen Vrederaad" genoemd

Besluit op en verbindt zich tot de uitvoering ervan. als Hij

zichzelf in het Verlossingsbesluit tot het

daren verbindt, even waarlijk ping.

is

zijn,

ook

als

wat men

zichzelven in dat

Maar even wezenlijk

Middelaarschap van zon-

Hij in dit Besluit de Middelaar der Schep-

Niet eerst Verlossingsmiddelaar, en nu

kunnen

Hij

om

Verlossingsmiddelaar te

Scheppingsmiddelaar toegelaten, maar in orde eerst

de oorspronkelijke Scheppingsmiddelaar, en nu daarna en tevens Verlossingsmiddelaar

om

de doorzetting en volvoering van het Scheppingsbesluit,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen