De gemeente gratie - pagina 435

DE TEMPERING VAN DEN VLOEK.

431

aan vulkanische uitbarstingen, aan de schrikvan dusgenaamde vloedgolven en overstroomingen, ook

slechts aan aardbevingen, kelijke verwoesting

niet het

minst aan die pestilentiën, w^aarop de Schrift zoo telkens terug-

komt, en die voor het uitwendig leven van zoo sombere beteekenis zijn. Over den hongersnood spreken we minder sterk, omdat een snellere communicatie dien zoo merkbaar getemperd heeft, al mag niet vergeten dat

nog pas het vorig jaar onder Engelauds hoogheid in Indië, duizenden en duizenden van honger gestorven zijn, en dat zelfs in Italië nog onlangs bange ellende

uit

gebrek aan voedsel geleden

is.

Doch

al

erkennen we,

dat de hongersnood niet meer dat booze karakter draagt, dat toch

bezat,

ellende

gewas

hij eertijds

het duidelijk, dat misgewas of rijke oogst steeds óf veel

is

verrijking des levens

óf veel

of rijke oogst afhankelijk is

ten gevolge heeft, en dat ook mis-

van invloeden die veelszins, buiten ons

Gods bestel beschikt worden. Zoo nu blijven ook de pestilentiën in haar opkomen nog steeds een mysterie. Zoolang woedde hier pest en zwarte dood en pokziekte. Toen kwam de cholera. Nu deze week, vertoonde zich weer de schijnbaar zoo onschuldige, maar in haar toedoen, alleen door

gevolgen vaak zoo doodelijke influenza zonder dat het raadsel valt op te

wat achtereenvolgens deze onderscheidene

lossen,

komen en weer verdwijnen. Doch

natuurlijke verschijnselen in het spel

God bestuurd en

dan toch door

pestilentiën

doet op-

zooveel staat vast, dat ook hierbij wel zijn,

maar

natuurlijke elementen, die

besteld worden, en die naar zijn Voor-

zienigen raad het verderf en den vloek de ééne maal sterk doen door-

breken, en dan weer temperen door gemeene gratie. Zonder de gemeene gratie zouden zulke

is

omdat God

Ten toe,

pestilentiën

rusteloos woeden,

verschrikken, en dan weer voor eenigen

tijdelijk

slotte

die

dan intoomt en

ze

en dat ze nu slechts

tijd

ons met rust laten,

breidelt.

voegen we aan deze drieeërlei soort werkingen nog een vierde

nu ons eigen

lichamelijk bestaan raakt. Gemeenlijk leeft

men

in

de voorstelling alsof een gezond gestel en gaaf lichaam ons natuurlijk bezit en recht ware, en alsof slechts nu en dan zeker invallend kwaad dezen

normalen toestand onjuist.

voor korten

tijd

en

verstoren. Die voorstelling is intusschen volkomen

uw

en onpleizierige gewaarwordingen, en on welbeden,

aandoeningen

des lichaams,

uitzondering, en niet dan

omgeving telkens hooren klagen over wat men dan

allerlei „erupties",

pijnlijke

bij

genoten, en ook afgezien van bepaalde krankheden, kunt

ge een ieder in

noemt

kwam

Wezenlijke gezondheid wordt niet dan

die

in

het hoofd, in den

mond

of in andere leden

ons de volle genieting des levens rooven.

En

al is het,

dat niet weinigen soms een gelukkige jeugd doorleven, mazelen en soortgelijke

onaangenaamheden

zijn

vroeg of laat bijna ieders deel.

En

nadert

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen