De gemeente gratie - pagina 323

HET dan

vader tot

die

zal

ik ben zwart."

dien

man?

IS

zijn

GOD DIE ONS HEILIGT.

319

kind zeggen: „Even wachten, lieveling, want

dat nu twee ikken: een zwart ik en een wit

Zijn

Natuurlijk niet.

Het

éénzelfde

is

ik, in

dat het eene oogenblik

ik,

roemt: Ik ben blank, en het andere oogenbhk erkent: Ik ben zwart, en

wat van die twee hij zeggen zal, hangt af van de tegenstelling. Tegenover den neger, die de nu verborgen blankheid van zijn huid betwist, zegt hij beslist: Onwaar, ik ben geheel blank, er is geen zwarte stip aan mij. Maar tegenover zijn kind, dat zich aan hem bezoedelen zou, erkent hij: JA; ben te eenenmale zwart. En zoo nu ook staat de herboren mensch er aan toe. Tegenover den man, die het werk Gods in zijn hart betwist, zal hij roemen: „Ik ben heilig en kan niet zondigen," maar tegenover zijn en

broeder,

voor

En

mensch."

God op de knieën

zijn

zal

ouden

Adam

zelfde

persoon de ééne maal spreekt van

belijden:

hij

hem

dat niet omdat er twee ikken in

zijn

:

„Ik ellendig

één ik van den

en één ander ik van het kind van God, maar omdat de ééne

andere maal van den vorm waarin

hij

zijn

verborgen wezen, en de

uitkomt voor de wereld. Geheel

maar nochtans bezoedelend aUe gave Gods

verheerlijkt inwendig,

die

we

aanraken.

Dieper dringen

wè

hierin thans niet door.

de twee ikken maar

gevaarlijke leer van

is

Het

ons genoeg, zoo de

is

afgesneden, en zoo duidelijk

wierd, hoe het ik in ons verborgen wezen geheel onzondig kan

toch nog in het bewuste, werkelijke leven met de bede

voor

zijn

God kan en moet

wil te hebben aangetoond, te

handelen

overbodig, al

is

de neigingen apart Dorde. III en IV.

1

:

Gods geschapen, versierd zijnen Schepper en

is

is

ons genoeg.

en

zijn,

schuldvergiffenis

met bewustzijn en

neerknielen. Dit in verband

Van de neigingen

afzonderlijk

het ook, dat onze Formulieren van eenigheid

bewustzijn en wil noemen.

bij

art.

om

„De mensch in zijn

We

lezen toch in Can.

van den beginne naar het beeld verstand met ware en zalige kennis van is

van andere geestelijke dingen;

in zijnen wil

en

zijn

hart met gerechtigheid; in alle zijne genegenheden met zuiverheid; en overzulks geheel heilig geweest. zijnen

vrijen

wil van

nemende gaven

God

des oordeels in

zijn

afwijkende, heeft

hij

is

duivels en

zichzelven van deze

uit-

en heeft daarentegen in de plaats van die over

beroofd,

zich gehaald blindheid,

Maar door het ingeven des

schrikkelijke duisternis, ijdelheid en verkeerdheid

verstand; boosheid, wederspannigheid en hardigheid

in zijnen wil en zijn hart

;

mitsgaders ook onzuiverheid in

alle zijne

genegen-

heden." Naast verstand (of bewustzijn) en wil wordt hier dus afzonderlijk

gesproken van

„alle zijne

genegenheden die zuiver waren", en daarna van alle zijne genegenheden"

het gevolg der zonde, waardoor „onzuiverheid in

gekomen terdege,

op één

is.

Gelet moet daarom op die „genegenheden" of „neigingen" wel

maar

lijn.

ze

staan daarom met bewustzijn en wil volstrekt nog niet

In bewustzijn en wil

is

de mensch

actief,

maar

in zijn neigingen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen