De gemeente gratie - pagina 531

HET LIJDEN SOLIDAIR.

527

bestrijden, te stuiten en met Gods hulp tot een einde te doen komen. Zoo heeft Calvijn gedaan, toen de pest te Genève was uitgebroken. De zieken opbeuren en vertroosten, en het kwaad der pestilentie door hygiëne te

was het

bestrijden

hoog

tweezijdig streven, waardoor

Genève de geesten

hij in

hield.

Er

het lijden onder deze bedeeling geen finale justitieele

alzoo in

is

van Gods

actie

en voor wie staat in vol en krachtig geloof

zijde,

van het

elk straffend karakter

En

ondergegaan.

lijden

in

vraagt ge nu hoe zich dit verklaren

antwoord u daarin gegeven, dat het

lijden

is zelfs

dat van kast^'ding en heihging

om

dan wordt het

laat,

der zonde wille niet op den

maar op de gemeenschap, op de velen, op het geslacht. Toen de toren van Siloam was neergestort, en in zijn val velen verpletterd had, vroeg Jezus: Meent ge, dat zij op wie die toren viel erger zondaars waren dan die andere voorbijgangers die vrijliepen? En in die scherpe persoon gaat,

vraag van Jezus

ligt

welbezien een oplossing van heel dit vraagstuk. Zeker,

De dronkaard

er zijn óók persoonlijke gevolgen van allerlei zonden.

woest

eigen lichaam,

zijn

de wellusteling vergiftigt

zijn

ten slotte broodsgebrek, de waaghals, die

ver-

eigen bloed, de

God

verzoekt, komt waarvan het aanwijsbaar is, dat ze uit die en die persoonlijke zonde voortkomen. Maar zelfs in die exceptioneele gevallen gaat het volstrekt niet door, dat de straf van deze bepaalde en aanwijsbare zonde zich persoonlijk tot den schuldige luiaard

lijdt

om, en zoo

zijn allerlei

De dronkaard verwoest

bepaalt.

maar, helaas,

van

al

te

eigen bloed vergiftigde, vreeslijke

nam maar

al

te

ellende,

volstrekt niet alleen zijn eigen lichaam,

vaak ook het geluk van

vrouw, en de toekomst van

zijn

allerlei

vormen van

was maar

ziekte

ter

dikwijls

zijn

al te

zijn gezin,

kinderen.

De

de levensvreugde

wellusteling die zijn

vaak oorzaak dat

zijn

kinderen met

wereld kwamen. De waaghals die

het brood van vrouw en kinderen

omkwam, meê in het

graf. Om nu nog niet eens te spreken van het zielsverdriet, dat door de zonde dezer ellendelingen aan vader en moeder, aan broeder en zuster, aan vrienden en magen berokkend werd. Het is dan ook ternauwernood

doenlijk

één enkele persoonlijke zonde uit te denken,

sleepende, de ellende des lijdens niet ook over anderen

die, straf

komen

na zich

deed, al

is

het dat ze aan zulk een zonde part noch deel hadden.

En dan het toch

geldt het hier nog uitzonderingen van persoonlijken aard, terwijl vaststaat,

dat de grootere

rampen van schipbreuk en

spoor-

ongelukken, van hongersnood en pestilentie, van opstand en oorlog, en cyclonen,

oorzakelijk

in

maar gemeens gevolgen

niets zijn

met eenige bepaalde zonde saamhangen,

van de gemeene verstoring, die

als gevolg

zonde en vloek, over heel de natuur en heel ons leven gekomen

is.

van

Waarom

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen