De gemeente gratie - pagina 627

623

DE VERTOONING VAN HET BEELD GODS.

op het verband van mensch en mensch, op de eenheid en saamhoorigheid van ons geslacht, op het sociale naast het individueele wees. Zelfs de verzoening in het bloed des kruises is door die eenzijdige beschouwing

juist

van den enkehng,

tot

een „bloedtlieorie" geworden, waartegen niet ten

onrechte door de consciëntie protest

onze Gereformeerde Theologie, dat

zij

is

ingediend.

Nu

is

het de eer e van

door het krachtig op den voorgrond

van de Verbondswaarheid altoos op dit sociale element nadruk heeft gelegd, en het eenzijdige individuahsme heeft bekampt. Het is niet in het Calvinisme, maar in het Methodisme dat dit eenzijdig individuahsme stellen

zijn

doodelijke

historie

al mag mag evenmin

vrucht heeft uitgewerkt. Maar

zonder aarzelen vastgesteld, toch

dit

op grond der

verheeld worden,

dat ook de Gereformeerde Theologie verzuimd heeft, het sociale element met consequentie in haar leerstellig gebouw tot zijn recht te doen komen. is wel de veelheid en gemeenschap der heiügen" vastgehouden, ook is in de leer der erfschuld en der verzoening aller verband en saamhoorigheid „in Adam en Christus" wel steeds geleeraard; maar toch, met name in de leer van den mensch en van het beeld Gods voerde

De Verbondsleer

er wel, en in de leer der kerk

is

saamhoorigheid der uitverkorenen

in „de

steeds uitsluitend het individueele heerschappij, en tengevolge hiervan

is

ook de leer der zaligheid bijna uitsluitend individuahstisch ontwikkeld. Een kwaad, dat in de dagen van Calvijn en Voetius nog getemperd, toch later oorzaak werd van die gedeeltelijke ontaarding onzer Gereformeerde Theologie, die onmiddellijk na a

Marck en sinds Brakel

te

betreuren

valt.

Met ons goed en deugdelijk recht stellen we hier alzoo de vraag, of de schepping van den mensch naar den beelde Gods niet veel verder strekt, dan dusver individueel beleden is. En dan hgt het antwoord in de eenvoudige opmerking, dat toch het beeld Gods een veel te rijk begrip is, om in één enkelen mensch verwezenlijkt te worden. Reeds onder ouders en kinderen valt het soms op te merken, hoe de gelaats- en karaktertrekken van vader of moeder gedeeld en gespreid in de onderscheidene kinderen

maar zonder dat één van hen ze in hun volheid vermeer moet dan niet van het Eeuwige Wezen geoordeeld worden, dat zijn beeld, als we ons zoo mogen uitdrukken, veel te rijk en te vol is, om in één enkel mensch te worden afgedrukt. Komen we daarom der waarheid niet nader door te zeggen, dat drager van het volle rijke beeld Gods niet is de enkele mensch, maar heel ons mensche-

zijn

weer

toont.

lijk

te vinden,

En hoeveel

te

geslacht'? Christus

is

het beeld des onzienlijken Gods, naardien in

hem

aUe schatten der wijsheid verborgen zijn, maar geldt dit in dien zin van één onzer? Ook van Adam, als stamhoofd van heel ons geslacht, kan tot op zekere hoogte gezegd worden, dat heel het beeld Gods in hem in kiem

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen