De gemeente gratie - pagina 475

;

TEGEN DEN VLOEK. niet dooden. zult,

gij

strijden;

Gij

zult

471

u niet door nood en honger laten vernietigen. Gij

moet leven; om

leven zult en moet

te

gij

dood en honger be-

daartoe zal Ik u de middelen doen ontdekken; en

en

zult

gij

moet u inspannen, inspannen tot het zweet u langs het lichaam afdrupt en in dat zweet uws aanschijns zult

We

ontkennen daarom

een nawerking van de straf het baren,

maar

zoo ook zou

uit die

Adam

wel

gij

brood eten, en leven.

dat er in dat leven door inspanning ook

niet,

Maar evenals de vrouw wel

lag.

onder den noesten arbeid, maar

lijden

beurt uit dien harden arbeid het leven te gewinnen voor

kinderen en zichzelven.

lijden

zou in

inspanning het leven van haar kind zou gewinnen,

Men

stelle

zijn

het dus niet valsch voor.

om

op

zijn

vrouw,

zijn

De

eigenlijke

was en bleef de dood. Als gij van den boom eet, zult ge den dood Eu in wat daarna kwam, werkte wel die vloek van den dood na, maar het brood eten in het zweet zijns aanschijns was op zichzelf geen vloek, het was genade, hem het middel aanwijzend, om den vloek te straf

sterven.

bestrijden.

1.

XII.

Bestraffen, schelden, toornen.

En

staande

boven haar, bestrafte

koorts verliet haar

en

;

zij,

de koorts, en de

Lukas 4

henlieden.

Zoo bleek dan

hij

van stonden aan opstaande, diende

uit het paradijsverhaal,

:

39.

hoe God de Heere, wel verre van

het gebruik van middelen af te keuren, integendeel zelf den mensch het

gebruik van middelen voorgedaan, geleerd en geboden heeft. bleek, hoe

God den mensch

strekt niet alleen voor

wat

tot het gebruik uit

's

En

evenzoo

van middelen verplichtte,

menschen natuur

voortvloeide,

vol-

maar wel

terdege ook voor wat gevolg van de zonde was, en alzoo tegen de gevolgen

van den

vloek.

De koude waartegen de

dierenvacht, en de honger w^aar-

tegen het zweet des aanschijns moest ingaan, waren niet uit de schepping,

maar uit de „de ellende'', die de Doch hierbij kunnen w^e niet

val over

den mensch bracht.

God

blijven staan. Is het toch alzoo, dat

de ellende als straf over den mensch brengt, en leert God nochtans den mensch tegen die ellende den strijd aan te binden, en haar met allerlei middelen in te perken, dan rijst de natuurlijke vraag, of dan God niet

zelf

zichzelven bestrijdt. Hij straf die

in

is

het,

onder wiens oordeel we staan. Zijns

is

den vloek over ons kwam. Indien nu desniettemin God

de

zelf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen