In Jezus ontslapen - pagina 144

.132

afsterven van een ouder kind, dat reeds met de speelwereld schoolwereld kennis maakte, heeft dat denkbeeld van ruste niets dat u toespreekt. Voor een kind is zijn ruste zijn slaap, en anders rust het, zoo het sterk en gezond is, nooit, maar is altijd bewegelijk, altoos bezig, van uitpuilend leven tintelend. Ook van de ruste van een „ Zondagskind ", gelijk men het wel noemt, d. w. z. van een dier altoos voorspoedigen die zorgen noch verdriet hebben gekend wier kalm en aan zorgen gespeend leven als een effen stroom voortkabbelde, en die na een rijk en vreugdvol leven, op goeden ouderdom, stil in hun Heiland ontsliepen, hebt ge geen voorstelling die u aangrijpt. Stierf er daarentegen uit uw midden een worstelaar weg, dien de rampen en de zorgen levenslang hadden gejaagd, wien het lot altoos tegen was, en die telkens onder het verdriet en de moeite scheen te bezwijken, dan ja, is het bij zyn graf u een zalige, een heerlijke gedachte, dat eindelijk dan toch zijn tobben en zijn lijden uit heeft, en dat met het graf de ure der eeuwige ruste voor hem aanbrak. En toch, ook bij zulk een graf wordt de ruste, die er over blijft voor het volk van God, niet in haar kern en haar diepte

liet

en de

,

,

gegrepen.

Want

van het leven van de schouders glijdt, en het verdriet en de moeite voor altoos een einde neemt, als God zelf u eens den laatsten traan van het oog zal wisschen; ja, er ligt in die ruste óók, dat het jagen

nu ophoudt, en de

last des levens

maar toch dat is niet al. Bij God rekent óók de moeheid van het hart mede. Jezus teekende het zoo roerend lijdt

smarte."

Maar toch,

Nu

: wordt Lazarus vertroost en gij „ er ligt in die ruste voor het volk van

God oneindig meer. Reeds wie de worsteling met de zonde kent, weet er van. Ook die worsteling is niet voor allen even bang. Ook bij dezen strijd is er een doodelijk bang middelpunt van den strijd, en daarom de breede omtrek. Ten slotte zelfs een buitenste omtrek. En al naar gelang God u uw plaats aanwees in die hitte van den strijd, verder daar van af, of in dien biütensten omtrek, hebt ge met Satan, zonde en wereld den strijd op leven en dood, het woelen der breede slagorde, of ook weinig meer dan het rumoer in de verte gekend. Maar fel gewoon of flauw de strijd met de zoude heeft eens iegelijks ziel vermoeid. De drijver, die nooit afliet. De naweeën van vroegere slavernij die altoos gevoelig bleven. De teleur,

,

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen