In Jezus ontslapen - pagina 215

„VOOR DE DOODEN CtEPOOPt".

199

maar wie buiten onzen kring

staat, op zijn beurt weer niet te hard over die Gereformeerde koelheid Alles hangt hier af van de zoo hoog ernstige vraag, of we aan het eeuwig geluk van onze ontslapenen, na hun sterven, nog iets kunnen toebrengen. In tweeërlei zin heeft men dit gewaand. Eenerzijds door het gelooveu aan een Vagevuur. Anderzijds door het mogelijk stellen van een Bekeering na den dood. De Yagevuur-leer rust op de meening, dat de geloovige wel vergiffenis erlangt, maar toch ook zelf nog tijdelijke boete heeft en dat zoo hij dit niet afdeed bij zijn leven hij te volbrengen het af heeft te doen na zijn dood. Voorts dat de gebeden en goede werken van wie nog leven hun die gestorven zijn en in het vagevuur verkeeren, ten goede kunnen komen. En eindelijk dat de Mis-offerande verzoenende kracht bezit niet alleen voor de levenden maar ook voor de dooden. Nu kan dit ónze belijdenis niet zijn. We belijden de offerande van Christus als een volkomen offerande. Jezus is het Lam Gods dat de zonde der wereld wegneemt. Gerechtvaardigd door het geloof, hchben we vrede bij God. En in het sterven werkt de Heilige Geest de genade der volkomen heiligmaking. Ons kan dus die prikkel niet drijven. Maar kan men daarom niet verstaan dat wie zoo deukt en belijdt door liefde voor zijn dooden gedreven wordt, om hun lijden aan de overzij van het graf te verkorten en te verzachten? En evenzoo staat het met hen, die Bekeering na den dood voor mogelijk stellen. Een kind, een man dien men minde, een vriend aan wien men verkleefd was sterft zonder tot Jezus te zijn gekomen. Beeld u nu in, dat zulk een ook na zijn sterven, in de eeuwigheid, zich nog bekeeren kon. Belijd, dat Gods genade hem hiertoe helpen moet. Alsook, dat uw gebed het hart van den eeuwigen Ontfermer daartoe bewegen kan. En kan het dan anders of die moeder zal voor haar kind die vrouw voor haar man, die vriend voor zijn vriend elk offer overhebben om zijn bekeering en daarmee zijn eeuwige ,

,

,

,

,

,

.

,

,

,

,

,

,

,

zaligheid

,

te

,

bevorderen.

Ook hiermede mogen we

niet valt de

meegaan. Hier, niet aan de

beslissing. Wat ge in uw jongsten snik zijt, dat blijft ge eeuwiglijk. Maar ware het anders konden we onze dooden die buiten Jezus sterven na hun dood nog te hulp komen, er zou geen liefde in ons zijn, zoo we het niet deden. De heilige apostel erkent dat zoo ten volle, dat hij zelfs hen, die zich voor de dooden lieten doopen, niet hard valt.

overzijde ,

van

het

graf,

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen